kątowa

Encyklopedia PWN

albulokształtne, Albuliformes,
rząd ryb z oddziału kościstych;
Brahe
[bra:]
Tycho Wymowa, ur. 14 XII 1546, Knudstrup, zm. 13 X 1601, Praga,
astronom duński.
busola żyroskopowa lotnicza, busola giromagnetyczna lotnicza,
przyrząd pokładowy do wyznaczania kursu statku powietrznego;
Chandra
[czạ̈ndrə],
pierwotna nazwa AXAF, ang. Advanced X-Ray Astrophysics Facility,
obserwatorium satelitarne zbudowane przez NASA, przeznaczone do obserwacji astr. promieniowania rentgenowskiego;
wektorowa wielkość fiz. charakteryzująca działanie siły ciężkości na ciało i równa ciężarowi jednostki objętości ciała (ciężar);
cyrkiel
[łac. circulus ‘koło’, ‘krąg’],
przybór rysunkowy zwykle złożony z 2 złączonych przegubowo ramion, służący do kreślenia okręgów i ich łuków, dzielenia odcinków, łuków, kątów oraz do odmierzania długości i przenoszenia ich na rysunek lub model.
diatermia
[gr. diá ‘przez’, thérmē ‘gorąco’],
początkowo metoda leczn. polegająca na nagrzewaniu ciała za pomocą fal elektromagnetycznych o częst. radiowych, obecnie termin określający także generatory tych fal (stosowane w medycynie od 1928).
Dollfus
[dolfụ̈]
Audouin, ur. 12 XI 1924, Paryż, zm. 1 X 2010, Wersal,
astronom francuski;
ekran, na którym powstaje obraz w wyniku rzutowania (np. za pomocą rzutnika lub projektora film.) obrazu oryginału (np. diapozytywu lub obrazu film.); zadaniem e.p. jest takie rozproszenie światła nań padającego, aby była możliwa obserwacja całego obrazu na ekranie z różnych kierunków.
elektronystagmografia
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’, nystagmós ‘sen’, ‘drzemka’, gráphō ‘piszę’],
ENG,
med. jedna z metod elektrografii () służąca do badania oczopląsu;
fiz. część energii mech. układu fiz. (np. ciała sztywnego) zależna od prędkości jego punktów;
dynamiczne i kinematyczne równania ruchu obrotowego bryły sztywnej wokół jej środka masy lub punktu nieruchomego;
mat. funkcje Yn(θ, φ) dwóch zmiennych kątowych θ i φ (θ, φ — współrzędne sferyczne, czyli współrzędne punktu na sferze) będące rozwiązaniami równania różniczkowego o pochodnych cząstkowych: , które pojawia się np. podczas całkowania we współrzędnych biegunowych równania Schrödingera, opisującego ruch elektronu w atomie wodoru;
metoda wyznaczania współrzędnych geodezyjnych punktu w terenie na podstawie znanych współrzędnych innych punktów;
halo
[gr.],
zjawisko optyczne w atmosferze ziemskiej wywołane załamaniem i odbiciem promieniowania świetlnego (Słońca lub Księżyca) na kryształkach lodu, zwykle w chmurach cirrostratus lub mgle lodowej;
halotron, czujnik Halla, generator Halla,
przyrząd półprzewodnikowy, którego działanie jest oparte na zjawisku Halla;
herpolhodia
[gr.],
krzywa, jaką zakreśla w ruchu obrotowym bryły sztywnej wokół nieruchomego punktu koniec wektora prędkości kątowej na nieruchomej aksoidzie.
fiz. wykres wektorowy przedstawiający zależność właściwości ośrodka opt. od kierunku;
urządzenie wykorzystujące zjawisko interferencji fal świetlnych (interferencja fal);
interferometria
[łac.-gr.],
technika wykorzystująca zjawisko interferencji fal (światła, fal radiowych, ultradźwięków) do pomiarów,

Słownik języka polskiego PWN

prędkość kątowa «prędkość ciała sztywnego w ruchu obrotowym»
kąt
1. «przestrzeń między dwiema stykającymi się powierzchniami»
2. «część płaszczyzny ograniczona przez dwie półproste wychodzące z jednego punktu»
3. pot. «czyjeś mieszkanie lub schronienie»
4. pot. «miejscowość mało znana»

• kątowy • kątek
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia