kątowa

Encyklopedia PWN

fiz. wielkość skalarna odnoszona do 2 dowolnych punktów obwodu elektrycznego lub pola elektrycznego; równa stosunkowi pracy W, wykonywanej przez siły pola elektrycznego przy przemieszczaniu ładunku elektrycznego q wzdłuż pewnej krzywej s (między 2 wybranymi punktami pola, np. A i B), do wartości tego ładunku: UAB = W/q = ∫s Esds, gdzie Es — składowa natężenia pola elektrycznego wzdłuż elementu drogi ds.
natężenie prądu elektrycznego, prąd elektryczny, I,
wielkość fizyczna skalarna równa stosunkowi ładunku elektrycznego dq przepływającego przez dany przekrój poprzeczny przewodnika w czasie dt do tego czasu: I(t) = dq/dt;
niezgodność, dyskordancja,
geol. wzajemny stosunek stykających się ze sobą warstw skalnych (lub zespołów warstw), będący wynikiem zaburzenia ich pierwotnego, normalnego następstwa (takiego, w którym młodsze warstwy leżą równolegle i bez przerw na starszych);
astr. kątowa odległość punktu (np. gwiazdy) na sferze niebieskiej od bieguna świata;
astr. kątowa odległość punktu (np. gwiazdy) na sferze niebieskiej od zenitu;
fiz. część przestrzeni (płaszczyzny) odwzorowana przez układ optyczny;
powiększenie, powiększenie optyczne,
fiz. jedna z wielkości charakteryzujących układ optyczny.
ukierunkowany ruch (przepływ) swobodnych ładunków elektrycznych w środowisku przewodzącym, który zachodzi pod wpływem pola elektrycznego.
stosunek prędkości kątowej wału napędzanego do prędkości kątowej wału napędzającego;
dodatkowe przyspieszenie liniowe, które ma w ruchomym układzie odniesienia (związanym np. z obracającą się Ziemią) poruszające się względem niego ciało — dzięki ruchowi obrotowemu tego układu
rozdzielczość, zdolność rozdzielcza,
fiz., fot. wielkość charakteryzująca zdolność przyrządów opt. (mikroskopów, obiektywów fot. i in.) oraz fot. materiałów światłoczułych do odwzorowywania bardzo drobnych szczegółów.
fiz. jedna z sił bezwładności, związana z przyspieszeniem dośrodkowym punktu materialnego powstałym w wyniku obrotu nieinercjalnego układu odniesienia;
TACAN, ang. Tactical Air Navigation,
wojsk. system radionawigacji lotn. bliskiego zasięgu;
teleskop
[gr.],
urządzenie do odbioru promieniowania elektromagnetycznego (optycznego — teleskop optyczny, rentgenowskiego, gamma teleskopy wysokoenergetyczne, radiowego radioteleskop) ciał niebieskich, umożliwiające ogniskowanie wiązki w małym obszarze, w którym to promieniowanie może być analizowane.
metrol. jednostka kąta płaskiego stosowana w wojskowości, równa kątowi widzenia odcinka 1 m z odległości 1 km;
Wenus, symbol ♀,
astr. druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego.
współrzędne sferyczne służące do opisu kierunku do ciał niebieskich,
żyroskop optyczny, giroskop optyczny,
fiz. urządzenie opt. reagujące na kątowe zmiany położenia, wykorzystujące zjawisko zmiany częst. poruszającej się fali świetlnej (Dopplera zjawisko);
pilotowanie statków powietrznych (samolotów, szybowców, śmigłowców) lub ich grup, polegające na wykonywaniu manewrów charakteryzujących się zamierzonym kształtem toru, zmianami prędkości liniowych i kątowych ruchu oraz wysokości lotu;

Słownik języka polskiego PWN

prędkość kątowa «prędkość ciała sztywnego w ruchu obrotowym»
kąt
1. «przestrzeń między dwiema stykającymi się powierzchniami»
2. «część płaszczyzny ograniczona przez dwie półproste wychodzące z jednego punktu»
3. pot. «czyjeś mieszkanie lub schronienie»
4. pot. «miejscowość mało znana»

• kątowy • kątek
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia