kąt pełny

Encyklopedia PWN

mat. kąt płaski o mierze 360° (w mierze łukowej: 2π);
mat. jedno z podstawowych pojęć geometrycznych;
mat. kąt płaski niebędący figurą geometryczną wypukłą, czyli kąt większy od kąta półpełnego a mniejszy od pełnego.
fale elektromagnetyczne dł. od 0,1 mm do 100 km (częst. od 3000 GHz do 3 kHz).
żegl.:
zespół metod służących do określania struktury materii, tj. rodzaju atomów, z których jest ona zbudowana i rozmieszczenia ich w przestrzeni.
Eratostenes z Cyreny, Eratosthénēs, ur. ok. 275 p.n.e., Cyrena (Libia), zm. ok. 194 p.n.e., Aleksandria,
grecki filozof, astronom, matematyk i geograf.
Księżyc, łac. luna, gr. selene,
naturalny satelita Ziemi;
trygonometria
[gr. trígōnon ‘trójkąt’, metréō ‘mierzę’],
mat. pierwotnie — gałąź matematyki poświęcona badaniu związków między bokami i kątami trójkąta (stąd nazwa), później — teoria określonych z tej okazji funkcji (funkcje trygonometryczne), obecnie — dział matematyki szkolnej;
geod. określone matematycznie sposoby przedstawiania na płaszczyźnie powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego.
radar
[ang. Radio Detecting and Ranging],
radiolokator, stacja radiolokacyjna,
urządzenie radioelektroniczne lub system złożony ze współpracujących ze sobą urządzeń radioelektronicznych;
radian
[łac.],
rad,
jednostka kąta płaskiego w układzie SI;
steradian
[gr.-łac.],
sr (dawniej srd),
jednostka kąta bryłowego, uzupełniająca w układzie SI;
metrol. jednostka kąta płaskiego stosowana w wojskowości, równa kątowi widzenia odcinka 1 m z odległości 1 km;
August, Caius Octavius, Caius Iulius Caesar, Imperator Caesar Augustus, pot. Oktawian, założyciel dynastii julijsko-klaudyjskiej, ur. 63 r. p.n.e., Rzym, zm. 14 r. n.e., Nola,
pierwszy cesarz rzymski.
dalia, georginia, Dahlia,
rodzaj z rodziny astrowatych (złożonych);
frezja, Frezja (Freesia),
rodzaj z rodziny kosaćcowatych, obejmujący ok. 6 gat. występujących w Afryce Południowej;
Gauss Carl Friedrich Wymowa, ur. 30 IV 1777, Brunszwik, zm. 23 II 1855, Getynga,
niemiecki matematyk, astronom, fizyk i geodeta.

Słownik języka polskiego PWN

kąt pełny «kąt mający 360°»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia