jedne

Encyklopedia PWN

filoz.:
Jedna Tona, ang. One Ton,
klasa mor. żaglowych jachtów regatowych;
teatr jednego aktora, ang. one man show,
jedna z odmian teatru małych form, której specyfika polega na występie jednego aktora odgrywającego role jednej lub więcej postaci;
Księga tysiąca i jednej nocy, Tysiąc i jedna noc, arab. Kitāb alf layla wa-layla,
zbiór spisanych w języku arabskim opowieści lud., po raz pierwszy wspomniany w piśmiennictwie arabskim X w. (Al-Masudi);
zbiór arabskich opowieści lud., Księga tysiąca i jednej nocy.
mat. pierwsza nieprzeliczalna liczba kardynalna, moc zbioru wszystkich dobrych porządków na zbiorze wszystkich liczb naturalnych.
trio wokalno-instrumentalne, zał. 1970: E. Dmoch, J. Kruk, A. Rybiński (później A. Krzysztofik, C. Szlązak);
kwartalnik społ.-polit., wyd. 1986–89 w Warszawie;
serial polski z 1971, reżyseria: S. Jędryka, scenariusz: A. Bahdaj (na podstawie własnej książki).
kanał autorski Wizji TV, nadawany od 1998 przez 22 godziny dziennie, do IX 1999 północna Wizja 1;
dualność
[łac.],
dwoistość,
mat. występująca w różnych teoriach mat. wewn. symetria pojęć, która twierdzeniom, relacjom lub obiektom A takiej teorii pozwala przypisywać twierdzenia, relacje lub obiekty dualne A* (na ogół różne od A) tej samej teorii, przy czym zachodzi: (A*)* = A.
Paryż, Paris Wymowa,
stolica Francji, w środkowej części Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (szer. ok. 100 m), silnie meandrującą między ujściami Yerres i Marny na południu a ujściem Oise na północnym zachodzie;
naukozn. najstarsza z nauk o nauce;
Nowy Jork, New York Wymowa,
m. w USA, w stanie Nowy Jork, przy ujściu rz. Hudson do O. Atlantyckiego;
psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
socjologia
[łac.-gr.],
w pierwotnym i najszerszym znaczeniu nauka o społeczeństwie.
mat. dział matematyki poświęcony opisowi grup (grupa) — struktur algebraicznych najczęściej spotykanych w matematyce i jej zastosowaniach.
Rzym, Roma,
stolica i największe miasto Włoch, nad Tybrem, w środkowej części Półwyspu Apenińskiego, na nizinie Campania di Roma oraz przedgórzach Apeninu Abruzyjskiego, w pobliżu brzegu Morza Tyrreńskiego;
grupy graniczne, grupy Curie,
krystal. punktowe grupy symetrii (klasy krystalograficzne), w których występują osie symetrii (kryształu symetria) o krotności nieskończonej (∞), czyli o nieskończenie małym właściwym kącie obrotu α.

Słownik języka polskiego PWN

jedno
1. «tylko to»
2. «całość»
3. «to samo»
jedno-
1. «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na jednostkowość tego, co nazywa druga część złożenia»
2. «pierwszy człon wyrazów złożonych podkreślający jednolity charakter czegoś lub tożsamość z czymś, co nazywa druga część złożenia»
formuła pierwsza, formuła jeden «klasa najszybszych samochodów wyścigowych»
jeden I «liczebnik główny oznaczający liczbę jeden»
jeden II
1. «pierwszy, rozpoczynający ciąg, serię, kolejność»
2. «sam, jedyny»
3. «ten sam»
4. «tworzący całość»
jeden III «pewien, bliżej nieokreślony»
jeden IV «o działającej w pojedynkę osobie»
jeden V pot. «kieliszek wódki»
teatr jednego aktora «inscenizacja utworu dramatycznego wykonywana przez jednego aktora»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia