jeden

Encyklopedia

mat. pierwsza nieprzeliczalna liczba kardynalna, moc zbioru wszystkich dobrych porządków na zbiorze wszystkich liczb naturalnych.
trio wokalno-instrumentalne, zał. 1970: E. Dmoch, J. Kruk, A. Rybiński (później A. Krzysztofik, C. Szlązak);
kwartalnik społ.-polit., wyd. 1986–89 w Warszawie;
serial polski z 1971, reżyseria: S. Jędryka, scenariusz: A. Bahdaj (na podstawie własnej książki).
kanał autorski Wizji TV, nadawany od 1998 przez 22 godziny dziennie, do IX 1999 północna Wizja 1;
filoz.:
Jedna Tona, ang. One Ton,
klasa mor. żaglowych jachtów regatowych;
teatr jednego aktora, ang. one man show,
jedna z odmian teatru małych form, której specyfika polega na występie jednego aktora odgrywającego role jednej lub więcej postaci;
Księga tysiąca i jednej nocy, Tysiąc i jedna noc, arab. Kitāb alf layla wa-layla,
zbiór spisanych w języku arabskim opowieści lud., po raz pierwszy wspomniany w piśmiennictwie arabskim X w. (Al-Masudi);
zbiór arabskich opowieści lud., Księga tysiąca i jednej nocy.
dualność
[łac.],
dwoistość,
mat. występująca w różnych teoriach mat. wewn. symetria pojęć, która twierdzeniom, relacjom lub obiektom A takiej teorii pozwala przypisywać twierdzenia, relacje lub obiekty dualne A* (na ogół różne od A) tej samej teorii, przy czym zachodzi: (A*)* = A.
Plotyn, Plōtínos, ur. 204 lub 205, prawdopodobnie Lykon polis (ob. Asjut), zm. 270, Rzym,
filozof grecki, twórca neoplatonizmu.
Nowy Jork, New York Wymowa,
m. w USA, w stanie Nowy Jork, przy ujściu rz. Hudson do O. Atlantyckiego;
Paryż, Paris Wymowa,
stolica Francji, w środkowej części Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (szer. ok. 100 m), silnie meandrującą między ujściami Yerres i Marny na południu a ujściem Oise na północnym zachodzie;
socjologia
[łac.-gr.],
w pierwotnym i najszerszym znaczeniu nauka o społeczeństwie.
system klas dokumentów (czyli zespołów obiektów mających przynajmniej jedną cechę wspólną), które są zwykle uporządkowane hierarchicznie (klasyfikacja);
naukozn. najstarsza z nauk o nauce;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.

Słownik języka polskiego

formuła pierwsza, formuła jeden «klasa najszybszych samochodów wyścigowych»
jeden I «liczebnik główny oznaczający liczbę jeden»
jeden II
1. «pierwszy, rozpoczynający ciąg, serię, kolejność»
2. «sam, jedyny»
3. «ten sam»
4. «tworzący całość»
jeden III «pewien, bliżej nieokreślony»
jeden IV «o działającej w pojedynkę osobie»
jeden V pot. «kieliszek wódki»
jedno
1. «tylko to»
2. «całość»
3. «to samo»
jedno-
1. «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na jednostkowość tego, co nazywa druga część złożenia»
2. «pierwszy człon wyrazów złożonych podkreślający jednolity charakter czegoś lub tożsamość z czymś, co nazywa druga część złożenia»
teatr jednego aktora «inscenizacja utworu dramatycznego wykonywana przez jednego aktora»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia