japońskiej

Encyklopedia PWN

kolejny (po zajęciu 1931 Mandżurii) etap inwazji Japonii na Chiny.
japońska rasa kotów z charakterystycznym, krótkim ogonem (5–8 cm).
jedna z dwóch gł., obok shintō, religii Japonii.
bot. gatunek rośliny drzewiastej okrytozalążkowej, → nieśplik japoński.
perełkowiec japoński, szupin japoński, sofora, Sophora japonica,
gatunek rośliny okrytozalążkowej drzewiastej z rodziny bobowatych (motylkowatych) występujący w Chinach i na Płw. Koreańskim;
morze w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego, między wyspami Kiusiu, Honsiu i Sikoku;
Alpy Japońskie, Nihon Arupusu,
system górski w Japonii, w środkowej części wyspy Honsiu;
jap. rasa pokojowych psów;
bot. gatunek rośliny zielnej, → chwastnica zbożowa.
rasa przepiórek, udomowiona w Chinach kilkaset lat temu;
ryżówka japońska, Oryzias latipes,
ryba słodkowodna z rzędu karpieńcokształtnych;
bot. substancja uzyskiwana z Rhus succedana, gat. z rodzaju sumak.
żywotnikowiec japoński, Thujopsis dolabrata,
zimozielone drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae);
Melanowicz Mikołaj, ur. 10 IX 1935, Piszczac,
japonista;
Edogawa
[edogaua]
Rampo, właśc. Hirai Tarō, ur. 21 X 1894, Nabari, zm. 28 VII 1965,
pisarz japoński;

Słownik języka polskiego PWN

hurma wschodnia, japońska «drzewo o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnące w Japonii i w Chinach; też: owoc tego drzewa»
japoński I «dotyczący Japonii, Japończyków»
• japońskość
japoński II «język japoński»
język japoński «urzędowy język w Japonii»
ogród japoński «ogród krajobrazowy łączący typowe elementy pejzażu z akcentami architektonicznymi»
perełkowiec japoński «drzewo o parasolowatej koronie i jasnożółtych kwiatach, rosnące m.in. w Chinach i w Japonii»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia