janczarskie

Encyklopedia PWN

janczarska kapela, orkiestra janczarska,
turecka orkiestra wojsk. janczarów, złożona z przenikliwie brzmiących piszczałek, obojów i instrumentów perkusyjnych (bębny wielkie i małe, talerze, trójkąty, dzwonki);
Janczarski Czesław, ur. 2 IX 1911, Hruszwica (Wołyń), zm. 19 V 1971, Warszawa,
poeta, autor utworów dla dzieci;
Janczarski Jacek, ur. 27 II 1945, Kraków, zm. 2 II 2000, Warszawa,
syn Czesława, satyryk, dramatopisarz, socjolog;
kapela
[łac.],
w średniowieczu zespół śpiewaków kośc. związanych z dworem panującego lub katedrą;
taraban
[tur.],
wielki bęben turecki używany przez pułki janczarskie, później przez niektóre oddziały dawnych wojsk polskich.
aga
[tur. ağa ‘pan’],
w imperium osmańskim tytuł określający różne kategorie wojskowe wyższego stopnia oraz urzędników i dworzan sułtańskich;
alla turca
[a. tụrka; wł.],
muz. na sposób turecki, na wzór kapeli janczarskiej;
Kowalewski Krzysztof, ur. 20 III 1937, Warszawa,
aktor;
Lipińska Marta, ur. 14 V 1940, Borysław,
żona Macieja Englerta, aktorka;
surma
[tur. < pers.],
hist. instrument muz., pochodzenia azjat., z grupy aerofonów stroikowych (aerofony);
talerze, czynele, piatti, żele,
instrument muz. z grupy idiofonów (idiofony);
trójkąt, triangiel,
muz. instrument muz. z grupy idiofonów uderzanych (idiofony);

Słownik języka polskiego PWN

janczar «żołnierz dawnej regularnej piechoty tureckiej»
• janczarski
kapela janczarska «turecka orkiestra wojskowa janczarów z przybocznej gwardii sułtańskiej»
muzyka janczarska «muzyka janczarów tureckich rozpowszechniona w XVIII w. w całej Europie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia