języki maszynowe

Encyklopedia PWN

inform. narzędzie do formułowania programów dla komputerów; jest językiem formalnym, którego składnia określa zasady zapisu programów (w sposób jednoznaczny i łatwy do analizy), a semantyka przypisuje programom ich interpretację (określa efekty działania programu zapisanego w języku programowania).
dział językoznawstwa i matematyki, zajmujący się konstruowaniem formalnych modeli struktury języków naturalnych i ich fragmentów, także teoria gramatyk formalnych, użyteczna również w badaniu języków programowania.
komputer
[ang. < łac. computare ‘rozważać’, ‘obliczyć’],
elektroniczna maszyna cyfrowa,
urządzenie elektroniczne przeznaczone do przetwarzania informacji (danych) przedstawionych w postaci cyfrowej, sterowane programem zapisanym w pamięci.
Szkocja, Scotland,
część Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
Guinness Plc
[gı̣nıs pi: el si:],
brytyjska spółka publiczna, założona 1886 pod nazwą Arthur Guinness Son and Co. Ltd., z siedzibą w Londynie;
słowo, słowo komputerowe, słowo maszynowe, słowo binarne,
inform. ciąg bitów stanowiący zawartość jednej lub kilku kolejnych komórek pamięci komputera bądź któregoś z rejestrów (inform.) procesora;
Tarent, Taranto,
miasto w południowo-wschodnich Włoszech, w regionie Apulia, nad Zatoką Tarencką (Morze Jońskie);

Słownik języka polskiego PWN

język maszynowy «język programowania, w którym stosuje się wyłącznie rozkazy objęte listą rozkazów komputera»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia