izolacja

Encyklopedia PWN

izolacja
[łac.],
roln. w hodowli roślin i nasiennictwie świadome eliminowanie możliwości zapylenia roślin niepożądanym pyłkiem;
izolacja
[łac.],
bud. jedna lub kilka warstw materiału bądź element budowli, zabezpieczające pomieszczenie, budowlę lub jej część przed niepożądanymi skutkami działania: temperatury, wilgoci, wody, środowisk agresywnych (chem.), dźwięków, wstrząsów, szkodliwego promieniowania, zapachów itp.
izolacja
[łac.],
biol. w ewolucjonizmie stan silnego ograniczenia lub ustania przepływu genów między osobnikami różnych populacji tego samego gat. lub gat. blisko spokrewnionych;
warstwa materiału tłumiącego drgania akustyczne;
warstwa materiału elektroizolacyjnego rozdzielająca elementy urządzeń elektr. przewodzące prąd elektr.;
odgrodzenie populacji przez ekologiczne bariery, które powodują izolację genetyczną sąsiadujących ze sobą populacji.
przyrząd elektr. do badania stanu izolacji urządzeń i instalacji elektrycznych.
kabel
[fr. < łac.],
wyrób przem. służący do przewodzenia prądu elektr. (k. elektryczny) lub prowadzenia fali świetlnej (k. optyczny);
materiały stosowane zarówno do wykonania budowli, jak też do jej naprawy, remontu, modernizacji, przez wykorzystanie ich na stałe w obiekcie.
kabel elektr. przeznaczony do przesyłania energii elektr.;
element przeznaczony do prowadzenia (przewodzenia) prądu elektr. wzdłuż wyznaczonej nim drogi.
specjacja
[ang. < łac.],
biol. proces powstawania nowych gatunków biologicznych, a w konsekwencji nowych linii ewolucyjnych;
zjawisko przepływu prądu elektr. między źródłem prądu i jego odbiornikiem poza obwodem przewodowym, wynikające z istniejących wad objętościowych lub powierzchniowych dielektryka lub izolacji elektrycznej, a także wypływ prądu elektr. z powierzchni przewodu podczas wyładowania ulotowego (wyładowanie elektryczne);
blisko spokrewnione ze sobą gatunki, których zasięgi geograficzne są całkowicie rozdzielone;
ciepłochronne materiały, materiały termoizolacyjne,
materiały budowlane o strukturze porowatej lub włóknistej (z luźnych włókien, dość często sprasowanych lub połączonych lepiszczem syntetycznym), stosowane do izolacji cieplnej (termicznej) różnych obiektów i urządzeń.
Cyganie, nazwa własna większości Roma, część żyjących w Europie Zachodniej określa się Sinti,
lud częściowo osiadły, częściowo koczowniczy, zamieszkujący całą Europę (główne skupiska: Rumunia, Czechy, Bułgaria, Węgry, Słowacja), Azję (Azję Mniejszą, Azję Środkową, Syberię, Kaukaz), Amerykę Północną i Amerykę Południową, Australię;
dinozaury, Dinosauria,
nadrząd lądowych gadów naczelnych (archozaurów). Występowały od późnego triasu (ok. 200 mln lat temu) do końca kredy (65 mln lat temu) na wszystkich kontynentach; z terenów Polski znane z jurajskich tropów z Gór Świętokrzyskich oraz fragmentów szkieletów teropodów: z końca triasu z Lisowic na Śląsku (powiat lubliniecki) i wczesnej jury z Sołtykowa w Górach Świętokrzyskich.
substancje bardzo słabo przewodzące prąd elektr. (dielektryki), stosowane do izolowania przewodów (kabli), części maszyn i urządzeń elektrycznych.
Franco
[frạnko]
Francisco, pełne Francisco Paulino Hermenegildo Franco Bahamonde Wymowa, ur. 4 XII 1892, El Ferrol (Galicia), zm. 20 XI 1975, Madryt,
hiszpański generał i polityk, dyktator.
hydroizolacja
[gr.-łac.],
izolacja wodochronna,
izolacja chroniąca przed działaniem wody;

Słownik języka polskiego PWN

izolacja
1. «oddzielenie kogoś lub czegoś od otoczenia i jego wpływów»
2. «brak kontaktów i krzyżowania się między osobnikami jednego gatunku»
3. «odosobnienie chorego zakaźnie lub nosiciela zarazków choroby zakaźnej»
4. «ochrona łatwo krzyżujących się form roślin przed niepożądanym zapyleniem obcym pyłkiem»
5. «oddzielenie, np. pomieszczenia, od otoczenia materiałem nieprzewodzącym, np. ciepła, prądu, lub nieprzepuszczającym, np. dźwięku; też: taki materiał»

• izolacyjny • izolacyjność
próbnik izolacji «przyrząd do badania stanu izolacji urządzeń i instalacji elektrycznych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia