istota biała

Encyklopedia PWN

istota biała, substancja biała,
obszary ośrodkowego układu nerwowego zbudowane z wypustek nerwowych i leżących między nimi komórek glejowych (glejowa tkanka);
istota szara, substancja szara,
obszary ośrodkowego układu nerwowego zbudowane z ciał komórek nerwowych i ich wypustek oraz komórek glejowych (glejowa tkanka);
Dostojewski Fiodor M., ur. 11 XI 1821, Moskwa, zm. 9 II 1881, Petersburg,
najwybitniejszy powieściopisarz rosyjski.
całokształt procesów chem. mających na celu zamianę obrazu utajonego, zawartego w napromieniowanym (naświetlonym) materiale fot., na trwały obraz widzialny utworzony z metalicznego srebra lub barwników.
część ośrodkowego układu nerwowego, położona w kanale kręgowym;
Achmatowa Anna, właśc. Anna A. Gorienko, ur. 23 VI 1889, Bolszoj Fontan k. Odessy, zm. 5 III 1966, Domodiedowo k. Moskwy,
poetka rosyjska.
Eddington
[ẹdıŋtən]
Sir Arthur Stanley Wymowa, ur. 28 XII 1882, Kendal, zm. 22 XI 1944, Cambridge,
amerykański astronom i fizyk.
film
[ang.]:
biol. zgrupowania neuronów (istoty szarej) pod korą mózgową w między- i śródmózgowiu (na obszarze istoty białej);
kineskop
[gr. kínēma ‘ruch’, skopéṓ ‘patrzę’],
rodzaj obrazowej lampy elektronopromieniowej przeznaczonej do przetwarzania sygnału elektrycznego (wizyjnego) na obraz świetlny oglądany na ekranie;
Norwid Cyprian Kamil — imię przybrane przy bierzmowaniu, używane przez N. jako drugie, ur. 24 IX 1821, Głuchy k. Radzymina, zm. 23 V 1883, Paryż,
poeta, dramaturg, prozaik, także grafik, rzeźbiarz i malarz.
Tischner Józef, ur. 12 III 1931, Stary Sącz, zm. 28 VI 2000, Kraków,
filozof, teolog, eseista, ksiądz katolicki.
Chavín
[cziawịn],
gł. kultura archeol. i styl artyst. obszaru środkowoandyjskiego w okresie tzw. horyzontu wczesnego (900–200 p.n.e.).
Einstein
[insztain]
Albert Wymowa, ur. 14 III 1879, Ulm, zm. 18 IV 1955, Princeton (stan New Jersey),
fizyk, twórca teorii względności, jeden z twórców teorii kwantów i fizyki statystycznej.
filozofia
[gr., ‘umiłowanie mądrości’ < philéō ‘miłuję’, sophía ‘mądrość’],
najbardziej ogólna, fundamentalna, racjonalna i krytyczna wiedza o wszystkim, co istnieje;
grafika
[gr. gráphō ‘piszę’, ‘rysuję’],
dziedzina sztuki, której istotą jest powielanie na papierze (rzadziej pergaminie, atłasie, jedwabiu) kompozycji z uprzednio przygotowanej formy — klocka drewnianego, płyty metalowej (miedzianej, żelaznej, cynkowej, ołowianej, stalowej, aluminiowiej), kamienia litograficznego oraz innych materiałów (ceraty, linoleum, szkła, gipsu), od których często wywodzi się nazwa techniki.
ruch religijno-społeczny w XV w. w Czechach, zainicjowany przez J. Husa, który wystąpił z programem moralnej odnowy życia religijnego i walki z nadużyciami współczesnego mu Kościoła.
islam
[arab. al-islām, ‘oddanie (Bogu)’],
uniwersalna (światowa) religia monoteistyczna, objawiona arabskiemu prorokowi Mahometowi przez jednego Boga — Allaha;

Słownik języka polskiego PWN

istota biała «część mózgu i rdzenia kręgowego złożona z włókien nerwowych i komórek glejowych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia