implikacja

Encyklopedia PWN

implikacja
[łac. implicatio ‘związanie’, ‘połączenie’],
log. zdanie złożone z 2 zdań połączonych spójnikiem: „jeżeli... to... ”, „zawsze... gdy... ” itp.;
log. prawa logiki, zakładające, że zdania oznajmujące mogą być tylko prawdziwe lub fałszywe i żadnej innej wartości log. mieć nie mogą.
dedukcja
[łac. deductio ‘wyprowadzenie’],
log. rozumowanie (wnioskowanie), które posiada cechę niezawodności, tzn. od prawdziwych przesłanek prowadzi do prawdziwych wniosków dzięki zastosowaniu niezawodnej reguły wnioskowania (wnioskowanie);
modus ponendo ponens
[łac., ‘sposób potwierdzający potwierdzeniem’],
log. prawo rachunku zdań (sylogizmu kategoryczno-hipotetycznego), według którego prawdziwość poprzednika prawdziwej implikacji pociąga za sobą prawdziwość następnika tej implikacji.
twierdzenia logiki, zdania prawdziwe w każdym modelu, tj. przy każdej interpretacji występujących w nich stałych pozalog.
rachunek zdań, logika zdań,
teoria log. rozważająca związki między zdaniami w obrębie zdań złożonych; ...teoria spójników log., ich semantycznych właściwości oraz wszelkich pojęć, które można definiować, odwołując się wyłącznie do postulatów określających sens spójników logicznych;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia