identyfikacja obiektu

Encyklopedia PWN

autom. tworzenie matematycznych modeli sterowanego obiektu (systemu) na podstawie danych doświadczalnych;
identyfikacja
[łac. identificare ‘utożsamiać’],
psychol.
radar
[ang. Radio Detecting and Ranging],
radiolokator, stacja radiolokacyjna,
urządzenie radioelektroniczne lub system złożony ze współpracujących ze sobą urządzeń radioelektronicznych;
dział informatyki zajmujący się tworzeniem obrazów obiektów rzeczywistych i wyimaginowanych.
tomografia
[gr. tomós ‘cięty’, ‘tnący’, gráphō ‘piszę’],
sposób uzyskiwania dwuwymiarowego obrazu przekroju obiektu trójwymiarowego w dowolnie wybranej płaszczyźnie, w celu poznania jego struktury wewn., bez konieczności naruszania tej struktury;
echolokacja
[gr. ēchṓ ‘dźwięk’, ‘odgłos’, ‘echo’, łac. locus ‘miejsce’],
biol. zdolność niektórych zwierząt do znajdowania przeszkody lub identyfikacji ofiary na podstawie porównania charakterystyki wydanych przez siebie dźwięków z dźwiękami (echem) odbitymi od obiektu;
GPS, ang. Global Positioning System,
globalny system wyznaczania pozycji (lokalizacji) obiektów wykorzystujący sztuczne satelity Ziemi, przeznaczony do ciągłego, szybkiego i dokładnego wyznaczania trzech współrzędnych, określających pozycję anteny odbiornika osobistego albo zainstalowanego na obiekcie stałym lub ruchomym, znajdującym się na lądzie, wodzie lub w powietrzu.
urzędowy, jednolity dla całego kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o obiektach katastralnych, tj. gruntach oraz budynkach i lokalach.
czujnik, sensor:
przyrząd do wyznaczania absorpcji światła przez obiekty o b. małej powierzchni (nawet rzędu kilku µm2, np. preparatów biol.), w zależności od długości fali, a także pomiaru gęstości opt. tych obiektów
adres
[fr. adresse],
telekom. nazwa, numer lub inne oznaczenie, najczęściej symbol kodu alfanumerycznego (literowo-cyfrowego);
dział statystyki mat. poświęcony klasyfikowaniu obiektów, opisanych przez zespół różnych cech, do konkretnych — a priori zdefiniowanych — populacji (klas);
analiza spektralna, analiza spektrometryczna, analiza spektroskopowa, dawniej analiza widmowa,
zespół instrumentalnych metod analizy chem., w których mierzy się emisję, absorpcję lub rozpraszanie promieniowania elektromagnetycznego w funkcji długości fali.
fotointerpretacja
[gr.-łac.],
postępowanie mające na celu rozpoznanie i identyfikację obiektów, zjawisk i procesów zachodzących na powierzchni Ziemi, a odwzorowanych na zdjęciach lotniczych lub satelitarnych;
inwestycje
[łac.],
ekon. nakłady dokonywane w celu stworzenia lub zwiększenia środków trwałych, które przyczyniają się do wytworzenia dla przyszłego spożycia strumienia dóbr i usług.
doświadczalna lub mat. metoda badania złożonych układów, zjawisk i procesów (techn., fiz., chem., ekon. itp.) na podstawie tworzenia ich modeli.
właściwość pomiaru, polegająca na tym, że jego wynik ym (tj. wartość zmierzona) jest tylko przybliżeniem wartości prawdziwej yt wielkości mierzonej;
urządzenie składające się z zestawu czujników, najczęściej elektrochem. (czujnik chemiczny), stosowane do charakteryzowania złożonych materiałów w fazie gazowej;
instrumentalne oznaczenie jakościowego i ilościowego składu zewn. warstw atomowych ciała stałego oraz cząstek na nim zaadsorbowanych, a także określenie ich elektr., magnet. i termodynamicznych właściwości oraz elektronowej i krystalograficznej struktury.
nie ma jednej, powszechnie przyjętej definicji prawa, ponieważ zgoda na znaczenie tego terminu jest uzależniona od akceptowanego stanowiska filozoficznego.

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia