halny

Encyklopedia PWN

pol. nazwa → fenu występującego w Karpatach.
najwyższa grupa górska w Karpatach (Centralne Karpaty Zachodnie), w środkowej i wschodniej części Łańcucha Tatrzańskiego, na pograniczu Polski i Słowacji;
płochacze, Prunellidae,
rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
jedno z pięter w układzie pionowym roślinności górskiej, w Polsce zw. także piętrem halnym;
Alpy, fr. Alpes, niem. Alpen, wł. Alpi, słoweń. Alpe,
najwyższy obszar górski w Europie.
fen
[niem. < łac.],
wiatr wiejący od grzbietów górskich w kierunku dolin, zwykle bardzo silny i porywisty;
zespół gatunków zwierząt występujących w górach;
jałowiec, Juniperus,
rodzaj rośliny nagozalążkowej z rodziny cyprysowatych;
obszar chroniony, zał. 1959 w szczytowych partiach Karkonoszy, pow. 5581 ha w tym 1726 ha pod ścisłą ochroną (2008);
Karpaty, rum. Carpaţii, niem. Karpaten, węg. Kárpátok,
jeden z największych łańcuchów górskich w Europie, położony w jej środkowej części, w Austrii, Czechach, Słowacji, Węgrzech, Polsce, Ukrainie i Rumunii;
szczyt reglowy w Tatrach Zachodnich, między dolinami: Bystrej na wschodzie a Białego na zachodzie;
Nędza Kubiniec Stanisław, ur. 2 IV 1897, Kościelisko k. Zakopanego, zm. 7 XI 1976, Zakopane,
poeta, z zawodu rolnik i cieśla;
Niepokólczycki Franciszek, pseud. Teodor, Halny i in., ur. 27 X 1900, Żytomierz, zm. 11 VI 1974, Warszawa,
pułkownik;
obniżenie tektoniczne w Centralnych Karpatach Zachodnich między Tatrami na południu a Beskidami Zachodnimi na północy;
działalność obejmująca organizację użytkowania i wypasu zwierząt, przestrzeganie zasad pielęgnowania runi pastwiskowej, utrzymywanie lub podnoszenie żyzności gleby (użytkowanie łąk i pastwisk).
Smreczyński Wierch, słowac. Smrečinský vrch,
szczyt graniczny w gł. grzbiecie Tatr Zachodnich, nad dolinami Kościeliską i Cichą (Słowacja), między przełęczami: Hlińską na południowym zachodzie a Smreczyńską na północnym wschodzie;
rumowisko bloków skalnych w Tatrach Zachodnich, w Dolinie Miętusiej, między kotłem Wielkiej Świstówki a Wyżnią Równią Miętusią;
Witkiewicz Stanisław, ur. 21 V 1851, Poszawsze (Żmudź), zm. 5 IX 1915, Lovran (Istria),
ojciec Stanisława Ignacego, malarz, krytyk i pisarz.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

wiatr halny «silny, porywisty wiatr wiejący w Karpatach i Sudetach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia