granulocyty

Encyklopedia PWN

med. gromadzenie się w tkance lub narządzie komórek nie będących dla niej charakterystycznymi;
neutrofile
[łac.-gr.],
granulocyty obojętnochłonne, mikrofagi,
rodzaj leukocytów wykazujących zdolność do fagocytozy i uczestniczących w odpowiedzi immunologicznej;
med. niedokrwistość uwarunkowana upośledzeniem czynności krwiotwórczej szpiku dotyczącego wszystkich 3 linii komórkowych (układy: czerwonokrwinkowy, granulocytowo-makrofagowy i płytkotwórczy) z towarzyszącym zmniejszeniem liczby erytrocytów, granulocytów i płytek krwi we krwi obwodowej;
med. niejednorodna grupa nabytych zaburzeń hemopoezy (m.in. zespół mielodysplastyczny);
med. szarozielonawy, niebieskawy lub żółtawy płyn o różnej konsystencji powstały w tkankach w następstwie reakcji zapalnej (ropienia) pod wpływem drobnoustrojów ropotwórczych (gronkowców, m.in. złocistych, paciorkowców, pałeczek ropy błękitnej i in.);
med. ograniczone, głębokie zapalenie ropne;
tkanka krwiotwórcza wypełniająca jamy szpikowe kości;

Słownik języka polskiego PWN

granulocyt «krwinka biała o strukturze ziarnistej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia