graf

Encyklopedia PWN

graf
[gr.],
mat. obiekt G = (V, E), składający się z niepustego zbioru wierzchołków V oraz zbioru połączeń między nimi (krawędzi) E, będącego zbiorem 2-elementowych podzbiorów V.
graf
[niem.],
tytuł arystokratyczny, używany zwłaszcza w Niemczech, pośredni między tytułem barona i margrabiego.
graf Eulera, graf jednobieżny, graf unikursalny,
mat. graf, który ma drogę zamkniętą, zawierającą każdą krawędź dokładnie raz (cykl Eulera); znaczy to, że rysunek grafu Eulera można sporządzić bez odrywania ołówka od papieru, przechodząc każdą linię tylko raz;
mat. graf, w którym istnieje droga zamknięta zawierająca każdy wierzchołek dokładnie raz (cykl Hamiltona);
Graf Steffi, właśc. Stefanie Maria Graf, ur. 14 VI 1969, Mannheim,
żona A. Agassiego, tenisistka niemiecka;
Graf Oskar Maria Wymowa, ur. 22 VII 1894, Berg k. Monachium, zm. 28 VI 1967, Nowy Jork,
pisarz niem.; pacyfista, uczestnik monachijskiej Republiki Rad;
Gráf Štefan, ur. 9 VIII 1905, Gajary, zm. 11 VII 1989, Bratysława,
pisarz słowacki;
Graf, Graff, Urs, ur. ok. 1485, Solura, zm. koniec 1527 lub pocz. 1528, Bazylea,
szwajcarski rytownik, złotnik, rysownik i malarz;
Keyserling
[kạislrıŋ]
Hermann Graf von, ur. 1880, zm. 1946,
filozof i pisarz niemiecki;
Schenk Graf von Stauffenberg Claus
[szeŋk gra:f fon sztạufənberk]
Claus,
pułkownik Wehrmachtu, zamachowiec, → Stauffenberg Claus.
grafem
[gr. gráphein ‘pisać’],
klasa znaków literowych, której elementami są allografy, pozostające ze sobą we wzajemnych relacjach wariancji swobodnej (mające wszystkie konteksty wspólne) lub wariancji warunkowej (nie mające kontekstów wspólnych;
mat. dział matematyki poświęcony badaniu własności grafów.
mat. klasa grafów niezorientowanych pojawiających się w problemach klasyfikacyjnych matematyki, fizyki, krystalografii, chemii i in. D.D. nazywa się każdy ze skończonych grafów przedstawionych na rysunku.
inform. model systemu przepływu informacji, przedstawiony w postaci grafu skierowanego i obrazujący związki przyczynowe zachodzące w modelowanym systemie, następstwo lub możliwość współbieżnego wykonania akcji;
mat. skończony graf, którego wierzchołki można wzajemnie jednoznacznie przyporządkować generatorom ri danej grupy Coxetera (Coxetera grupa) i w którym liczba krawędzi łączących wierzchołek ri z wierzchołkiem rj jest równa nij – 2, gdzie  = e;
mat. graf spójny o co najmniej 2 wierzchołkach, nie zawierający cykli (grafów teoria);
autom. zadanie optymalizacyjne z dziedziny kombinatoryki polegające na znajdowaniu na grafie odcinka, np. na grafie obrazującym sieć połączeń komunik. — trasy, która zaczyna się i kończy w pewnym ustalonym węźle (miejscowości), przechodzi przez każdy z pozostałych węzłów tylko raz i odznacza się najmniejszą długością.
Półtawski Adam Jerzy, ur. 15 V 1881, Warszawa, zm. 19 IX 1952, Kraków,
typograf, grafik;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

-graf «ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, opisywaniem czegoś»
graf I «tytuł arystokratyczny; też: osoba nosząca ten tytuł»
• grafowski
graf II «wykres w postaci punktów i łączących je linii lub strzałek, obrazujący zależności między jakimiś wielkościami»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia