gospodarzyć

Encyklopedia PWN

chem. cząsteczka związku chem. oddziałująca w supercząsteczce siłami niekowalencyjnymi z mniejszą cząsteczką, zw. gościem, lub sieć krystaliczna związku chem., która w swych lukach więzi cząsteczki gościa.
transplantacja
[łac. transplantare ‘szczepić’, ‘przesadzać’],
przeszczepianie,
zabieg przeniesienia komórek (np. szpiku), tkanek (np. skóry) bądź narządów (np. serca, nerek) w obrębie jednego organizmu lub między dwoma organizmami;
Zamoyski Jan, ur. 20 III 1542, Skokówka, zm. 3 VI 1605, Zamość,
kanclerz i hetman wielki koronny.
w hinduizmie najprostsza ofiara wedyjska, którą powinien odprawiać gospodarz domu (aśrama) codziennie o świcie i o zmierzchu;
Aldwych Theatre
[ọ:lduıcz ŧịətər],
teatr w Londynie, zał. 1905 m.in. przez Ch. Frohmana;
aśrama
[sanskr. āśrama ‘ustronie’],
każde z 4 stadiów życia członków 3 wyższych stanów społeczeństwa indyjskiego (warna);
bakterie
[gr. baktḗrion ‘laseczka’],
organizmy jednokomórkowe o prostej budowie, wielkości od 0,2 do kilkudziesięciu µm;
Donimirski Edward, E. Donimirski-Brochwicz, ur. 24 IX 1844, Buchwałd (Bukowo) k. Sztumu, zm. 30 VII 1907, pod Łysomicami k. Torunia,
działacz społ. i oświat., rolnik;
w historiografii, a częściowo także w socjologii, istnieją 2 różne sposoby definiowania pojęcia „drobnomieszczaństwo”;
ekon. odmiana dylematu więźnia, rodzaj gry, ilustrujący zachowania użytkowników wspólnej własności.
enterowirusy
[gr.-łac.],
rodzaj wirusów w rodzinie Picornaviridae o genomie zbudowanym z jednoniciowego RNA;
episomy
[gr.],
różnorodne elementy genetyczne zbudowane z DNA występujące w komórce bakterii (gospodarz) zarówno w formie autonomicznej (zdolne do samodzielnej replikacji), jak i w formie zintegrowanej (włączone w DNA bakterii i replikowane razem z nim);
pismo informacyjno-polit., wyd. (3 razy w tygodniu) 1894–1939 w Grudziądzu, od III 1939 w Poznaniu pod nazwą „Gazeta Ludowa dawniej Gazeta Grudziądzka”;
pismo społ.-polit., wyd. 1886–1939 w Olsztynie;
gładyszek, Formicoxenus,
rodzaj owadów z rodziny mrówkowatych
Helsinki Wymowa, szwedz. Helsingfors,
stolica Finlandii;
Herman Jan, Jan Herman z Nejdenburku, ur. na pocz. XVII w., zm. ok. 1670,
pisarz;
hospodar
[ukr., ‘gospodarz’],
tytuł władców używany od XIV w. przez kancelarie posługujące się językiem ruskim;
klatraty
[łac. clathratus ‘okratowany’, ‘zamknięty’],
związki niestechiometryczne powstające z połączenia 2 składników chem., z których jeden (zw. gospodarzem) tworzy strukturę, w której występują puste przestrzenie (luki) mieszczące drugi składnik (zw. gościem); rodzaj związków inkluzyjnych.
Kovács
[kọwa:cz]
András Wymowa, ur. 20 VI 1925, Kide (Węgry; ob. Chidea, Rumunia), zm. 11 III 2017, Budapeszt,
węgierski reżyser filmowy;

Słownik języka polskiego PWN

gospodarz
1. «rolnik prowadzący gospodarstwo»
2. «osoba reprezentująca domowników lub organizatorów imprezy wobec gości»
3. «właściciel mieszkania, domu, pensjonatu itp.»
4. «osoba odpowiedzialna za funkcjonowanie zakładu, instytucji»
5. «osoba utrzymująca porządek w budynku mieszkalnym»
6. «osoba najważniejsza w jakimś miejscu, instytucji itp., decydująca o tym, co się tam dzieje»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia