gnić

Encyklopedia PWN

biochem. proces rozkładu złożonych związków organicznych, zachodzący w warunkach beztlenowych, pod wpływem enzymów proteolitycznych wydzielanych przez pewne drobnoustroje, głównnie bakterie gnilne;
jedna z najgroźniejszych chorób ziemniaka i pomidora powodowana przez patogen Phytophthora infestans, zaliczany obecnie do Chromista;
sapro-
[gr. saprós ‘zgniły’],
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z gniciem, rozkładaniem się oraz występowaniem w środowisku gnijących szczątków roślinnych i zwierzęcych;
związki organiczne, pochodne amoniaku, w którego cząsteczce 1, 2 lub 3 atomy wodoru są zastąpione grupami alifatycznymi — aminy alifatyczne, lub aromatycznymi — aminy aromatyczne;
amoniak
[łac. < gr.],
azan, NH3,
związek nieorganiczny, bezbarwny gaz o charakterystycznym zapachu;
aseptyka
[gr. a- ‘nie’, sēptikós ‘wywołujący gnicie’],
stan, w którym pomieszczenia, materiały opatrunkowe, narzędzia, leki itp. są wolne od żywych drobnoustrojów chorobotwórczych i ich form przetrwalnikowych;
gaz palny powstający podczas fermentacji anaerobowej (beztlenowego rozkładu, gnicia) substancji organicznej;
potoczna nazwa opisująca proces naturalnego rozkładu materiału roślinnego (głównie celulozy i lignin) przy udziale grzybów pleśniowych i bakterii w środowisku wilgotnym o niskim stężeniu tlenu;
każde dłużej trwające naruszenie równowagi fizjol. rośliny przez czynnik chorobotwórczy (infekcyjny lub nieinfekcyjny), przejawiające się zmianami morfologicznymi, anatomicznymi i fizjologicznymi;
bakteryjna choroba ziemniaków;
objaw, też choroba roślin, wywołany przez bakterie (np. cz.z. kapusty powodowana przez Xanthomonas campestris) lub grzyby (np. cz.z. korzeni tytoniu, której sprawcą jest Thielaviopsis basicola);
dimetyloamina, (CH3)2NH,
związek organiczny, najprostsza drugorzędowa amina alifatyczna, gaz;
odmiana truskawek, wyhodowana 1974 w Inst. Sadownictwa w Skierniewicach;
podstawowy proces wyprawy skór, w którym odpowiednio przygotowana skóra surowa (golizna) zostaje przekształcona w skórę wyprawioną.
potoczna nazwa grupy bakterii rozkładających białka w warunkach beztlenowych (gnicie);
grupa organizmów jądrowych dawniej zaliczanych do królestwa roślin, obecnie, po stwierdzeniu zasadniczych różnic między komórkami grzybów i roślin, są traktowane jako odrębne królestwo (Mycota, Fungi) organizmów (jedno z 5 królestw) na równi z roślinami, zwierzętami, Monera, Protista.
jałowiec, Juniperus,
rodzaj rośliny nagozalążkowej z rodziny cyprysowatych;
włók. włókno dł. 20–30 cm, lżejsze od włókien lnu, otrzymywane z gałązek szczodrzenicy sitowatej (Spartium junceum, tzw. janowiec hiszp.), krzewu pochodzącego z obszaru śródziemnomorskiego;
sposób przechowywania podczas zimy płodów roślin okopowych, warzywnych i in.;
korzeniara, namorzyniec, drzewo mangrowe, ryzofora, srożypląt, Rhizophora,
rodzaj roślin okrytozalążkowych drzewiastych z rodziny korzeniarowatych (Rhizophoraceae);

Słownik języka polskiego PWN

gnić
1. «ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania bakterii»
2. «ulegać degeneracji»
3. pot. «przebywać gdzieś z lenistwa lub wygodnictwa»
4. pot. «przebywać gdzieś pod przymusem lub w złych warunkach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia