glina zwałowa

Encyklopedia PWN

glina zwałowa, glina lodowcowa,
glina powstająca w wyniku topnienia lodowca, złożona z nagromadzonego w nim materiału skalnego.
skała osadowa składająca się głównie z iłu z domieszką mułu, piasku i żwiru;
typ w dziale gleb autogenicznych, rzędzie gleb brunatnoziemnych;
najmłodszy okres kenozoiku, będący ostatnim okresem geologicznym historii Ziemi, który rozpoczął się ok. 1,8 mln lat temu (wedługinnych poglądów ok. 2,5 mln lat temu) i trwa do dziś.
drumlin
[ang. < irl.],
eliptyczny, asymetryczny pagórek (przeciętna dł. 100–1000 m, wys. 5–60 m) pochodzenia lodowcowego;
Głubczycki, Płaskowyż, czes. Opavská pahorkatina,
południowa część Niz. Śląskiej, u podnóża Sudetów Wschodnich, w Polsce i Czechach;
wielki płat lub blok skalny, wyrwany z podłoża i przeniesiony na znaczną odległość przez przesuwający się lądolód;
woj. (od 1999) w środkowowschodniej części Polski;
morena
[fr.],
materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec, także nazwa pagórków, wzgórz lub wałów zbudowanych z tego materiału, wytopionego z lodowca;
woj. w południowej części Polski, graniczy z Czechami (na południu) oraz z woj. wielkopol. i łódzkim (na północy), śląskim (na wschodzie), dolnośląskim (na zachodzie);
pelosole, gleby inicjalne ilaste,
gleby litogeniczne o słabo zróżnicowanym profilu glebowym;
geol. stromościenny słup zbudowany z gliniasto-gruzowego materiału skalnego, zwieńczony głazem (bądź okruchami skalnymi), który przeciwdziała rozmyciu osadu przez wody opadowe;
proterozoik
[gr. próteros ‘wcześniejszy’, zṓon ‘zwierzę’],
eon proterozoiczny, eozoik,
drugi eon (jednostka geochronologiczna) w dziejach Ziemi, trwający od ok. 2,5 mld lat temu do ok. 540 mln lat temu, także jednostka chronostratygraficzna (eonotem) obejmująca powstałe w tym czasie skały;
południowo-wschodnia część Pobrzeża Szczecińskiego, między Pojezierzem Zachodniopomor. na południu i wschodzie, Równiną Wełtyńską i Wzgórzami Bukowymi na zachodzie oraz równinami Goleniowską i Nowogardzką na północy;
południowo-wschodnia część Wzniesień Południowomazowieckich, między Wyż. Kielecką na południu, Doliną Białobrzeską i Równiną Kozienicką na północy i Małopolskim Przełomem Wisły na wschodzie;
tillit
[ang.],
geol. silnie skonsolidowana, niekiedy zmetamorfizowana, glina zwałowa (morenowa), będąca osadem zlodowaceń przedczwartorzędowych;
południowa część Wyż. Przedborskiej, między Płaskowyżem Jędrzejowskim na południowym wschodzie a Wyż. Wieluńską na północnym zachodzie;

Słownik języka polskiego PWN

glina zwałowa «glina będąca produktem przeróbki skał podczas ich transportu lodowcowego»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia