geodezyjnego

Encyklopedia PWN

Everest
[ẹwərıst]
Sir George, ur. 4 VII 1790, Gwernvale (hrab. Brecknockshire, Walia), zm. 1 XII 1866, Londyn,
brytyjski oficer, matematyk i geodeta;
Explorer
[ıksplọ:rər] Wymowa,
seria amerykańskich sztucznych satelitów Ziemi; przeznaczone głównie do badań geofizycznych z zakresu fizyki atmosfery i jonosfery Ziemi, fizyki przestrzeni okołoziemskiej, obserwacji elektromagnetycznego i korpuskularnego promieniowania Słońca, a także pomiarów geodezyjnych;
Folkierski Władysław, ur. 24 X 1841, Warszawa, zm. 24 IV 1904, Zakopane,
polski matematyk, inżynier.
fotomapa
[gr.-łac.],
fotoplan,
zestawienie sprowadzonych do jednolitej skali przetworzonych zdjęć fotogrametrycznych wybranego obszaru, odpowiednio ułożonych na współnym podłożu i wpasowanych na punkty geodezyjnej osnowy;
fototriangulacja
[gr.-łac.],
fotogrametryczna metoda określania współrzędnych punktów terenu (zagęszczania osnowy geodezyjnej) na podstawie zdjęć lotniczych;
Fuchs
[fuks]
Sir Vivian Ernest, ur. 11 II 1908, Freshwater (wyspa Wight), zm. 11 XI 1999,
ang. geolog i badacz polarny;
geodimetr
[gr.],
przyrząd do geodezyjnych pomiarów odległości metodą opartą na wykorzystaniu fal elektromagnetycznych;
geoida
[gr. gḗ ‘ziemia’, eídos ‘kształt’],
powierzchnia jednakowego potencjału (ekwipotencjalna powierzchnia) pola siły ciężkości (ciężar), pokrywająca się z teoret. poziomem wód otwartych (mórz i oceanów), przedłużona umownie pod lądami;
geometria
[gr. gḗ ‘ziemia’, metréō ‘mierzę’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem figur, tj. fragmentów rozmaitych przestrzeni.
geometrie Riemanna, geometrie riemannowskie,
wielowymiarowe uogólnienia klas. geometrii różniczkowej na dwuwymiarowych powierzchniach (zapoczątkowanej przez C.F. Gaussa), właśc. teoria przestrzeni Riemanna, stworzona 1854 przez B. Riemanna.
glacjologia
[łac. glacies ‘lód’, gr. lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
nauka o lodowcach;
goniometr
[gr. gōnía ‘kąt’, metréō ‘mierzę’],
geod. instrument geodezyjny do pomiarów kątów poziomych w terenie;
GPS, ang. Global Positioning System,
globalny system wyznaczania pozycji (lokalizacji) obiektów wykorzystujący sztuczne satelity Ziemi, przeznaczony do ciągłego, szybkiego i dokładnego wyznaczania trzech współrzędnych, określających pozycję anteny odbiornika osobistego albo zainstalowanego na obiekcie stałym lub ruchomym, znajdującym się na lądzie, wodzie lub w powietrzu.
przenośny instrument obserwacyjny do celów astr.-geodezyjnych: wyznaczania współrzędnych geogr., czasu i azymutu (na podstawie obserwacji gwiazd lub Słońca);
resortowa placówka nauk, z siedzibą w Warszawie, podporządkowana Głównemu Urzędowi Geodezji i Kartografii i kierującemu nim Gł. Geodecie Kraju;
Jasnorzewski Jerzy Lech, ur. 15 IX 1906, Iwaszkowo (obecnie Ukraina), zm. 14 V 1989, Warszawa,
geodeta i metrolog, polarnik;
urzędowy, jednolity dla całego kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o obiektach katastralnych, tj. gruntach oraz budynkach i lokalach.
klizymetr
[gr.],
geol. prosty optyczny przyrząd geodezyjny umożliwiający pomiar nachylenia stoku;

Materiały dodatkowe

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

geodezja «nauka o pomiarach Ziemi»
• geodezyjny, geodetyczny • geodezyjnie, geodetycznie • geodeta• geodetka
krzywa geodezyjna «najkrótsza linia na powierzchni łącząca dwa dane jej punkty»
tyczka geodezyjna, miernicza «drążek używany przez geodetów przy pomiarach terenu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia