geodezyjna

Encyklopedia PWN

geodezyjna, krzywa geodezyjna, linia geodezyjna,
mat. uogólnienie prostej na przestrzenie o bardziej skomplikowanej geometrii niż euklidesowa (linia na powierzchni lub rozmaitości różniczkowej, odgrywająca na tej powierzchni rolę prostej).
zbiór punktów geodezyjnych stanowiący podstawę szczegółowych pomiarów geodezyjnych;
zbiór punktów geodezyjnych, powiązanych ze sobą w wyniku pomiarów geodezyjnych;
przyrządy wykorzystywane w pomiarach geodezyjnych;
procedury obliczania współrzędnych geodezyjnych określonych względem pewnego geodezyjnego układu odniesienia (zwanego pierwotnym) w innym geodezyjnym układzie odniesienia (zwanym wtórnym), gdy są znane współrzędne geodezyjne pewnych punktów (zwanych łącznymi) w obu układach odniesienia.
pomiary geodezyjne (wyznaczanie współrzędnych punktów w terenie, ich wysokości i wzajemnego położenia), przeprowadzane w celu sporządzania map i planów.
metoda wyznaczania współrzędnych geodezyjnych punktu w terenie na podstawie znanych współrzędnych innych punktów;
zespół wartości liczbowych określających jednoznacznie położenie geodezyjnego punktu względem geodezyjnego układu odniesienia;
zespół wartości podstawowych parametrów geodezyjnych, określających rozmiary i figurę oraz pole siły ciężkości Ziemi, przyjmowany do stosowania na podstawie rezolucji Międzynar. Unii Geodezji i Geofizyki (MUGG) na wniosek Międzynar. Asocjacji Geodezji;
zbiór wartości podstawowych parametrów geodezyjnych charakteryzujących wymiary i kształt elipsoidy odniesienia wraz z wartościami geodezyjnych współrzędnych wybranych punktów, wyznaczonych względem tej elipsoidy (odpowiednio zorientowanej w bryle Ziemi) i odniesionych do pewnej epoki (daty);
punkt mat. o określonych współrzędnych geodezyjnych, oznaczony w terenie za pomocą znaku geodezyjnego;
oznaczenie punktu geodezyjnego, umieszczone w trwały sposób na powierzchni Ziemi lub na budowli, umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
mat. figura na powierzchni lub w przestrzeni (gdzie można wprowadzić pojęcie geodezyjnej) będąca uogólnieniem pojęcia trójkąta z geometrii euklidesowej.
przyrząd w postaci klina (metalowego lub szklanego) do dokładnych pomiarów małych odległości (do 15 mm);
przyrząd do dokładnego pomiaru kątów poziomych;
linia na powierzchni elipsoidy odniesienia łącząca bieguny, powstała w wyniku przecięcia elipsoidy płaszczyzną przechodzącą przez jej oś obrotu.
geodezja
[gr. gḗ ‘ziemia’, daíōmai ‘dzielę’],
jedna z nauk o Ziemi zajmująca się wyznaczaniem jej kształtu i rozmiarów, pomiarami całej planety lub dowolnych jej części.
instrument geodezyjny do wyznaczania pionowych płaszczyzn i kierunków; rodzaj pionu optycznego;
Kamela Czesław, ur. 24 VII 1910, Dzierzkowice k. Kraśnika, zm. 13 I 1992, Warszawa,
geodeta i geofizyk; specjalista w dziedzinie geodezji wyższej i astronomii geodezyjnej;
triangulacja
[łac. triangulum ‘trójkąt’],
geod. metoda wyznaczania współrzędnych punktów geodezyjnych w terenie za pomocą układu trójkątów tworzących sieć triangulacyjną;

Materiały dodatkowe

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

krzywa geodezyjna «najkrótsza linia na powierzchni łącząca dwa dane jej punkty»
tyczka geodezyjna, miernicza «drążek używany przez geodetów przy pomiarach terenu»
geodezja «nauka o pomiarach Ziemi»
• geodezyjny, geodetyczny • geodezyjnie, geodetycznie • geodeta• geodetka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia