genetycznie

Encyklopedia PWN

geol. część skorupy ziemskiej pokryta wodami mórz i oceanów;
biol. termin z zakresu ewolucjonizmu, dobór naturalny.
Dobrowolski Kazimierz, ur. 20 XII 1894, Nowy Sącz, zm. 26 III 1987, Kraków,
mąż Marii, historyk kultury, etnolog, socjolog;
w widmie atomu 2 związane genetycznie linie zazwyczaj położone bardzo blisko siebie;
językozn. proces przekształcania się samogłoski w dyftong;
dymorfizm płciowy, dwupostaciowość,
występowanie różnic morfologicznych i fizjol. między osobnikami męskimi i żeńskimi tego samego gatunku;
postępująca choroba mięśni uwarunkowana genetycznie, polegająca na stopniowym zaniku włókienek mięśniowych i zastępowaniu ich przez tkankę łączną i tłuszczową;
egzotyk
[gr. exōtikós ‘obcy’, ‘cudzoziemski’],
geol. blok lub okruch skalny nie związany genetycznie z osadem, w którym występuje, często o nie znanym bliżej pochodzeniu;
procesy geol. zachodzące pod powierzchnią Ziemi, związane genetycznie ze zjawiskami zachodzącymi we wnętrzu Ziemi, przebiegające dzięki czerpanej stamtąd energii;
biol. proces ewolucji bez kladogenezy, zachodzący w obrębie jednej, określonej linii rozwojowej;
fakomatozy
[gr.],
uwarunkowane genetycznie wady rozwojowe układu nerwowego współistniejące ze zmianami w innych narządach, gł. w skórze;
gemeliologia
[łac.-gr.],
genet. nauka o bliźniętach;
geotyp
[gr. gḗ ‘ziemia’, týpos ‘odbicie’, ‘obraz’],
biol. forma danego gatunku różniąca się genetycznie od innych jego form i oddzielona od nich barierami topograficznymi (góry, morza);
med. uwarunkowana genetycznie choroba obiawiająca się żółtaczką wynikającą z podwyższenia poziomu bilirubiny we krwi;
glikogenozy
[gr.],
grupa chorób metabolicznych uwarunkowanych genetycznie, polegających na niedostatecznej aktywności enzymów syntetyzujących lub rozkładających glikogen;
archeol. kultury paleolitu górnego (28–17 tys. lat temu) zachodniej Europy, najpewniej powiązane ze sobą genetycznie, których przewodnią formą narzędziową są ostrza tylcowe różnych odmian (wysmukłe ostrza typu graweckiego);
Hatvan kultura
[k. họtwon],
archeol. kultura wczesnej epoki brązu (2000–1600 p.n.e.) rozwijająca się na terenach pomiędzy zakolem Dunaju na zachodzie a dorzeczem górnej Cisy na wschodzie;
med. nadmierne odkładanie żelaza w postaci kompleksu białkowo-żelazowego (hemosyderyny) w tkankach;
histogeneza
[gr.],
zool. proces powstawania i różnicowania się komórek w określone tkanki zachodzący podczas rozwoju osobniczego (ontogenezy) człowieka i zwierząt;

Słownik języka polskiego PWN

genetyczny
1. «dotyczący dziedziczenia albo dziedziczności»
2. «związany z pochodzeniem czegoś»

• genetycznie
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia