głębokie

Encyklopedia PWN

dzielnica w północno-zachodniej części Szczecina, nad Jez. Głębokim, wśród lasów Puszczy Wkrzańskiej;
Głębokie, białorus. Hłybokaje, Hlybokaje, ros. Głubokoje, Glubokoe,
m. na Białorusi, w obwodzie witebskim, na południowy zachód od Połocka.
w. w woj. małopol. (pow. nowosądecki, gmina Piwniczna), w Beskidzie Sądeckim, na pr. brzegu Popradu;
osada w woj. lubuskim (pow. międzyrzecki, gmina Międzyrzecz), nad Jez. Głębokim;
jezioro na Pojezierzu Bytowskim (woj. pomor.), na wys. 91 m;
jezioro na północno-zachodnim skraju Pojezierza Poznańskiego (woj. lubuskie), na wys. 50 m;
Głębokie, Jezioro, Jezioro Pietrzykowskie Duże,
jezioro na Równinie Charzykowskiej (woj. pomor.), na wys. 154 m;
jezioro w woj. pomorskim, → Sitno.
jezioro krasowe na Równinie Łęczyńsko-Włodawskiej (woj. lubel.), na wys. 156 m;
jezioro krasowe na południowym krańcu Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej (woj. lubel.), na wys. 170 m;
struktura głęboka, struktura wyjściowa, struktura bazowa,
językozn. w początkowych wersjach gramatyki transformacyjno-generatywnej struktura zdania niedostępna bezpośredniej obserwacji, abstrakcyjna i uniwersalna (jednakowa dla wszystkich języków);
ekon. historycznie ukształtowany system trwałych powiązań ekonomicznych: produkcyjnych, technologicznych, handlowych, finansowych i instytucjonalnych między gospodarkami narodowymi różnych krajów, znajdujących się na różnym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego, włączający je w ogólnoświatowy proces produkcji i wymiany.
ekon. gwałtowne zmniejszenie się aktywności gospodarczej (produkcji, zatrudnienia, inwestycji).
najwyższa grupa górska w Karpatach (Centralne Karpaty Zachodnie), w środkowej i wschodniej części Łańcucha Tatrzańskiego, na pograniczu Polski i Słowacji;
część Pojezierza Litewskiego, w Polsce i na Litwie, między Równinami Wschodniobałtyckimi na północnym zachodzie a Równiną Augustowską na południu;
Berezwecz, Bieriezwieczje,
w. na Białorusi, w obwodzie witebskim; obecnie w granicach m. Głębokie.
Himalaje, chiń. Himalaya Shan, tybet. Kangripejde, hindi i nepalskie Himālaya, urdu Himalāyā, ang. Himalaya(s), staroż. Imaus,
system górski w południowej części Azji Środkowej, najwyższy na Ziemi, położony na terytorium Chin, Indii, Nepalu, Bhutanu i Pakistanu.
hydrol. wyodrębniona część oceanu, zwykle przylegająca do kontynentu, oddzielona od otwartych wód oceanicznych łańcuchami wysp, półwyspami lub podwodnymi progami, utrudniającymi wymianę wód głębinowych;
roln. podstawowy zabieg w systemie uprawy płużnej roli, wykonywany za pomocą pługa odkładnicowego;

Słownik języka polskiego PWN

głęboki
1. «mający dużą odległość od powierzchni do dna»
2. «posiadający określoną odległość od powierzchni do dna»
3. «mający dużą rozciągłość w przestrzeni»
4. «mający dużą rozciągłość w czasie»
5. «o życiu umysłowym człowieka: niepowierzchowny, wnikliwy»
6. «o uczuciach, stanach psychicznych: prawdziwy, mocny»
7. «o procesach, zjawiskach społecznych, psychologicznych: gruntowny, nieodwracalny»
8. «o barwach, o oświetleniu: intensywny»
9. «o tonie, głosie: donośny, z przewagą tonów niskich»
10. «całkowity, zupełny»
11. «o porze doby, roku, o wieku: późny»

• głęboko
głębszy żart. «duży kieliszek wódki»
głęboka orka «orka wykonywana na całą warstwę orną»
głęboki talerz «talerz z wgłębieniem w środku»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia