frontyspis

Encyklopedia PWN

frontyspis, frontispis
[fr. < łac.]:
Ziarnko Jan, J. le Grain, A. Grano, ur. ok. 1575, Lwów, zm. ok. 1630, Paryż,
grafik, rysownik;
frontispis
[fr. < łac.],
książka → frontyspis.
winieta
[fr. vignette ‘ozdoba’],
kompozycja graficzna (ornamentalna lub figuralna), pierwotnie oparta na motywach winorośli, umieszczana jako ozdoba książki (także innych druków) na karcie tytułowej (frontyspis), na początku, rzadziej na końcu rozdziału (finalik), strony;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

frontyspis, frontispis
1. «tytuł książki wkomponowany w grafikę, umieszczony na osobnej karcie»
2. «rycina poprzedzająca kartę tytułową książki»
3. «w starych drukach: ozdobna karta tytułowa wykonana techniką miedziorytniczą»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia