fotosynteza

Encyklopedia PWN

fotosynteza
[gr.],
bot. proces przetwarzania przez organizmy samożywne (autotrofy) energii świetlnej w energię chemiczną;
nauka o procesach życiowych zachodzących w komórkach, tkankach i w całym organizmie rośliny. Fizjologia roślin dąży do wyjaśnienia mechanizmów regulujących powstanie, wzrost i rozwój nowego osobnika (ontogenezę) i jego funkcjonowanie jako zintegrowanej całości;
Calvina-Bensona cykl, cykl Calvina,
ciąg reakcji zachodzący u roślin, polegający na przekształcaniu dwutlenku węgla w glukozę w ciemnej fazie fotosyntezy;
Calvin
[kạ̈lwın]
Melvin, ur. 8 IV 1911, Saint Paul (stan Minnesota), zm. 8 I 1997, Berkeley (stan Kalifornia),
chemik amerykański;
chloroplasty
[gr. chlōrós ‘zielony’, plástēs ‘tworzący’],
dawniej zw. ciałka zieleni,
bot. rodzaj plastydów zawierających chlorofil, w których zachodzi fotosynteza;
fotooddychanie, fotorespiracja,
proces zachodzący w obecności światła, polegający na pobieraniu tlenu (O2) i wydzielaniu dwutlenku węgla (CO2) przez komórki fotosyntetyzujących roślin;
chemia bionieorganiczna, biochemia nieorganiczna,
interdyscyplinarna dziedzina wiedzy (z pogranicza chemii i biologii) badająca pierwiastki chem. (i ich związki, gł. koordynacyjne) występujące w organizmach żywych i istotne dla funkcjonowania tych organizmów, a także syntetyczne modele kompleksów biologicznych.
Deisenhofer
[dạiznho:fər]
Johann, ur. 30 IX 1943, Zusamaltheim,
biochemik amer., pochodzenia niemieckiego;
techn. wszelkie substancje, zjawiska, procesy, obiekty lub urządzenia, które mogą być wykorzystane — bezpośrednio lub po zrealizowaniu odpowiednich przemian energetycznych — do zaspokajania potrzeb energetycznych człowieka.
Godlewski Emil (st.), ur. 30 VI 1847, Krasocin, zm. 11 IX 1930, Kraków,
ojciec Emila mł. i Tadeusza Józefa, fizjolog roślin;
Michel
[mı̣śəl]
Hartmut, ur. 18 VII 1948, Ludwigsburg,
biochemik niemiecki;
organizm zbudowany z komórek okrytych ścianą komórkową, najczęściej samożywny dzięki zdolności do fotosyntezy, rzadziej cudzożywny (r. pasożytnicza), przeważnie trwale przytwierdzony do podłoża, rosnący nieprzerwanie;
Saussure
[sosụ̈:r]
Nicolas Théodore de, ur. 4 lub 14 X 1767, Genewa, zm. 18 IV 1845, tamże,
syn Horace’a Bénédicta, szwajcarski agrochemik, fizjolog roślin i geolog.
nukleotyd, połączenie kwasu adenozynodifosforowego z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym;
anhydraza węglanowa, dehydrataza węglanowa,
cynkoproteina o masie cząsteczkowej 30 kDa, enzym z klasy liaz katalizujący reakcję H2CO3 (lub H+ + HCO3) ⇆ CO2 + H2O;
archaik
[gr. archaikós ‘staroświecki’, archaíos ‘starożytny’],
era archaiczna, eon archaiczny, azoik, archeozoik,
geol. pierwsza wielka jednostka czasu (jednostka geochronologiczna) w dziejach Ziemi; trwał od ok. 4 mld do 2,5 mld lat temu; także jednostka chronostratygraficzna (eonotem) obejmująca powstałe w tym czasie skały.
Arnon
[ạ:rnən]
Daniel, ur. 1910, zm. 1994,
amerykański biochemik i fizjolog roślin pochodzenia pol.;
asymilacja
[łac. assimilatio < similis ‘podobny’],
przyswajanie,
biol. pobieranie przez żywe organizmy stosunkowo prostych związków chemicznych ze środowiska i wytwarzanie z nich skomplikowanych, wielkocząsteczkowych składników własnego organizmu;
najbardziej zewnętrzna, gazowa część naszej planety;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

fotosynteza «proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła»
• fotosyntetyczny • fotosyntetyzować
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia