fonicznymi

Encyklopedia PWN

dźwięk przetworzony na → sygnał elektryczny.
dźwięk przetworzony na sygnał elektryczny.
urządzenie elektroniczne przeznaczone do odbioru sygnałów telewizyjnych (emitowanych przez telewizyjne stacje nadawcze za pomocą anten nadawczych lub przesyłanych przewodowo w telewizyjnych sieciach przewodowych; telewizja) oraz do przetwarzania ich na obraz, odtwarzany na ekranie kineskopu lub ekranie LCD czy PDP, i na towarzyszący mu dźwięk, odtwarzany za pomocą głośnika (zespołu głośników) bądź słuchawek.
magnetowid
[gr.-łac.],
wideomagnetofon, pot. wideo,
urządzenie do zapisywania (rejestracji) na taśmie magnetycznej (magnetyczny zapis) i odczytywania z niej sygnału wizyjnego (obrazu przetworzonego na sygnał elektryczny) i towarzyszącego mu sygnału fonicznego (dźwięku przetworzonego na sygnał elektryczny);
przetwornik elektroakustyczny przetwarzający sygnały foniczne na sygnały akustyczne (dźwięki mowy, muzykę).
systemy stosowane w urządzeniach do zapisu i odtwarzania dźwięku umożliwiające uzyskanie dźwięku o wysokiej jakości;
mikser
[ang.],
telekom. wielowejściowe urządzenie elektroniczne służące do składania (miksowania, mieszania) sygnałów elektr., pochodzących z różnych źródeł, w jeden wypadkowy sygnał elektr., przy zapewnieniu możliwości niezależnej regulacji parametrów poszczególnych sygnałów;
dziedzina nauki i techniki zajmująca się zagadnieniami związanymi z przetwarzaniem drgań akustycznych (dźwięków) na sygnały elektr. (sygnały foniczne) i odwrotnie za pomocą przetworników elektroakustycznych (np. mikrofonów, głośników, słuchawek), a także procesami zapisywania sygnałów fonicznych na nośnikach (np. taśmie magnet., płycie gramofonowej czy kompaktowej) i odtwarzania z nich dźwięku (np. za pomocą magnetofonu lub dyskofonu) oraz przesyłania sygnałów fonicznych (radiofonia, telefonia).
przetwornik elektromagnetyczny przeznaczony do przetwarzania sygnałów elektr. w zmiany pola magnet. w celu zapisania sygnałów na nośniku magnet. (g.m. zapisująca) lub odwrotnie — zmian pola magnet. w sygnały elektr. podczas odczytywania zapisu z nośnika magnet. (g.m. odczytująca), a także do namagnesowania nośnika w celu skasowania istniejącego na nim zapisu (g.m. kasująca);
magnetofon
[gr.],
urządzenie do zapisywania (rejestracji) na taśmie magnet. (magnetyczny zapis) i odczytywania z niej sygnału fonicznego (dźwięku przetworzonego na sygnał elektr.);
kamwid, kamera wideo,
urządzenie przenośne, w wysokim stopniu zautomatyzowane, łączące funkcje kamery telewizyjnej i magnetowidu.
kompandor
[ang.],
urządzenie elektroniczne przeznaczone do zmiany dynamiki sygnałów (np. fonicznych), przenoszonych przez tory transmisyjne analogowych systemów telekomunik.;
Mini Disc
[mı̣ni dısk; ang.],
MD,
urządzenie do magnetooptycznego zapisu (i odczytu) sygnału fonicznego na miniaturowym dysku magnetoopt. (minidysku, dysku MD).
radiofonia
[łac.-gr.],
dział radiokomunikacji zajmujący się zorganizowanym rozpowszechnianiem audycji dźwiękowych, przeznaczonych dla słuchaczy mających odbiorniki radiofoniczne.
radiostacja
[łac.],
telekom. urządzenie lub zespół urządzeń radiokomunik. umożliwiających nadawanie i odbieranie sygnałów radiowych (informacji przenoszonych za pomocą fal radiowych).
system zapisu sygnału wizyjnego i towarzyszącego mu sygnału fonicznego na taśmie magnet. (magnetyczny zapis);
CD, ang. Compact Disc Wymowa,
system zapisu i odczytu (za pomocą wiązki promieniowania lasera) na nośniku, tzw. płycie lub dysku CD, sygnałów cyfrowych (przetworzonych dźwięków, ilustracji, tekstów, obrazów ruchomych) oraz danych;
dekoder
[łac.-ang.],
telekom. urządzenie lub układ elektroniczny realizujący proces dekodowania;
DTS, ang. Digital Theatre System,
system cyfrowego, stereofonicznego zapisu dźwięku (wielokanałowy), oprac. 1993 na potrzeby kinematografii;

Słownik języka polskiego PWN

foniczny «związany z dźwiękiem lub z głosem»
• fonicznie
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia