fikcja

Encyklopedia PWN

fikcja
[łac. fictio ‘zmyślenie’],
filoz. to, co jest wytworzone przez umysł, a nie ma odpowiednika w rzeczywistości;
w dziele literackim sposób przedstawienia świata, autonomicznego w stosunku do rzeczywistości, zrodzonego z różnorodnych doświadczeń życiowych i intelektualnych autora, zgodnego z jego założeniami ideowymi i artystycznymi;
metodol. konstrukcja myślowa, o której wiadomo z góry, że nie ma żadnego odpowiednika w rzeczywistości;
uznanie przez normę prawną faktu, który w rzeczywistości nie istnieje, i wiązanie z tym określonych skutków prawnych;
podstawowy gatunek epicki czasów nowożytnych, obejmujący utwory prozą o swobodnej i elastycznej kompozycji; najefektywniej spośród wszystkich gatunków literackich pełni funkcję poznawczą.
epika
[gr. epikós < épos ‘słowo’, ‘opowieść’, ‘pieśń’],
jeden z 3 podstawowych rodzajów literackich, odznaczający się — w płaszczyźnie języka — dominowaniem narracji, fabularnym kształtem przedstawionego świata oraz jego zewnętrznym usytuowaniem wobec podmiotu literackiego, narratora.
Borges
[bọrhes]
Jorge Luis Wymowa, ur. 24 VIII 1899, Buenos Aires, zm. 14 VI 1986, Genewa,
pisarz argentyński, wszechstronny erudyta, twórca o wielkiej kulturze literackiej.
jeden z głównych rodzajów filmowych
fikcjonalizm
[niem. Fiktionalismus < łac. fictio ‘zmyślenie’],
filoz. pogląd sformułowany przez H. Vaihingera (Philosophie des Als-ob 1911), wg którego wszelkie podstawowe pojęcia naukowe i filozoficzne, również prawa naukowe, nie odzwierciedlają rzeczywistości, a stanowią jedynie fikcje stworzone przez człowieka w celu orientacji teoretycznej i praktycznej w świecie;
społeczności trwale zamieszkujące pewne terytorium (zwłaszcza państwa), różniące się od większości jego mieszkańców lub od społeczności panującej politycznie cechą lub cechami, które powodują uznawanie ich w świadomości społecznej za odmienne, a w stosunkach społecznych wywołują nieraz dyskryminację; cechami takimi bywają zwłaszcza: religia, język, świadomość narodowa, kultura itd. Współcześnie pojęcie „mniejszość” jest rozumiane coraz szerzej, np. mniejszości seksualne, kobiety jako mniejszość upośledzona.
realizm
[łac. realis ‘rzeczywisty’],
lit.:
Ackroyd
[ạ̈kroıd]
Peter, ur. 5 X 1949, Londyn,
ang. pisarz i krytyk literacki;
Albahari David, ur. 15 III 1948, Peć,
prozaik serbski;
Bacon
[bẹıkən]
Francis Wymowa, baron of Verulam, ur. 22 I 1561, Strand k. Londynu, zm. 9 IV 1626, Londyn,
angielski mąż stanu i filozof, prawnik.
Baczyński Stanisław, ur. 5 V 1890, Lwów, zm. 27 VII 1939, Warszawa,
ojciec Krzysztofa Kamila, krytyk lit., historyk literatury, publicysta.
Berkeley
[bạ:rkli]
George, ur. 12 III 1685, Kilkenny (Irlandia), zm. 14 I 1753, Oksford,
filozof angielski, pochodzenia irlandzkiego, duchowny kościoła anglikańskiego.
Bichsel
[bıksl]
Peter Wymowa, ur. 24 III 1935, Lucerna,
szwajcarski prozaik i poeta, tworzący w języku niem., z wykształcenia nauczyciel;
biografia
[gr. bíos ‘życie’, gráphō ‘piszę’],
życiorys autentycznej postaci, którego autorem nie jest — w przeciwieństwie do autobiografii — ona sama.
Boccaccio
[bokkạczczio]
Giovanni Wymowa, ur. 1313, Certaldo lub Florencja, zm. 21 XII 1375, Certaldo,
pisarz włoski, autor Dekameronu.
Brautigan
[brọ:tıgən]
Richard, ur. 30 I 1935, Tacoma (stan Waszyngton), zm. VIII(?) 1984, Bolinas (stan Kalifornia),
pisarz amerykański;

Słownik języka polskiego PWN

fikcja
1. «coś, co jest wymyślone»
2. «coś, co istnieje tylko pozornie lub formalnie»
3. «obraz świata przedstawionego w dziele literackim»

• fikcyjny • fikcyjnie • fikcyjność
fikcja heurystyczna «konstrukcja myślowa niemająca odpowiedników w rzeczywistości»
fikcja literacka «artystyczne przekształcenie elementów świata rzeczywistego w utworze literackim»
fikcja prawna «uznanie przez normę prawną faktu, który w rzeczywistości nie istnieje, za istniejący»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia