fale harmoniczne

Encyklopedia PWN

fiz. zaburzenia pól fizycznych rozchodzące się ze skończoną prędkością i przenoszące energię;
rozchodzące się w przestrzeni zaburzenia pola elektromagnetycznego.
generacja harmonicznych światła, powielanie częstości światła,
wytwarzanie z promieniowania laserowego o częst. podstawowej (ω) promieniowania o częst. będących wielokrotnością częst. podstawowej (2ω, 3ω, ... , );
modulacja, w której fala nośna stanowi przebieg sinusoidalny;
modulacja
[łac.],
telekom. proces fiz. polegający na oddziaływaniu pewnego przebiegu wielkości fiz., zw. sygnałem modulującym, na inny przebieg (modulowany), zw. też falą nośną, w wyniku czego uzyskuje się przebieg zw. sygnałem zmodulowanym.
fiz. zaburzenie falowe w ośrodku sprężystym gazowym, ciekłym lub stałym (fale sprężyste) wywołujące subiektywne wrażenie słuchowe u człowieka lub zwierząt (definicja z zakresu fizyki), a także subiektywne wrażenie słuchowe wywołane takim zaburzeniem (definicja z zakresu psychologii);
zespół metod służących do określania struktury materii, tj. rodzaju atomów, z których jest ona zbudowana i rozmieszczenia ich w przestrzeni.
Schrödinger
[szrọ̈dıŋər]
Erwin Wymowa, ur. 12 VIII 1887, Wiedeń, zm. 4 I 1961, tamże,
fizyk austriacki, jeden z twórców mechaniki kwantowej.
zjawiska opt., w których polaryzacja elektr. ośr. materialnego zależy w sposób nieliniowy od natężenia pola elektr. fali świetlnej przechodzącej przez ten ośr.
częstość kątowa, częstość kołowa, pulsacja skalarna,
wielkość fiz. (oznaczana symbolem ω) charakteryzująca drgania harmoniczne i określająca szybkość zmian fazy drgania (drgania, fale);
czujnik, sensor:
wielkość fiz. stosowana do opisu zjawisk okresowych, np. drgań mech., akustycznych, prądu elektr., fal elektromagnetycznych;
mod
[łac.],
fiz. jeden z dozwolonych sposobów ruchu obiektu pobudzonego do drgań;
miernik do pomiaru długości lub częst. fali elektromagnetycznej;
laser
[ang. Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation ‘wzmacnianie światła przez wymuszoną emisję promieniowania’],
urządzenie wzmacniające lub generujące spójne promieniowanie elektromagnetyczne (fotony) w zakresie widmowym między daleką podczerwienią a nadfioletem;
modulacja amplitudy, ang. Amplitude Modulation (AM),
modulacja harmoniczna, w której pod wpływem sygnału modulującego zmienia się amplituda fali nośnej.
modulacja częstotliwości, ang. Frequence Modulation (FM),
telekom. modulacja harmoniczna, w której pod wpływem sygnału modulującego zmienia się częst. fali nośnej.
modulacja fazy, ang. Phase Modulation (PM),
telekom. modulacja harmoniczna, w której pod wpływem sygnału modulującego zmienia się faza fali nośnej.

Słownik języka polskiego PWN

fala harmoniczna «fala, w której w określonym punkcie zaburzenie zmienia się w czasie periodycznie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia