falą nośną

Encyklopedia PWN

telekom. przebieg wielkości fiz., którego co najmniej jeden z parametrów (np. amplituda, częst.) zmienia się w procesie modulacji zgodnie ze zmianami innego przebiegu (modulującego), będącego nośnikiem przekazywanej informacji;
modulacja
[łac.],
telekom. proces fiz. polegający na oddziaływaniu pewnego przebiegu wielkości fiz., zw. sygnałem modulującym, na inny przebieg (modulowany), zw. też falą nośną, w wyniku czego uzyskuje się przebieg zw. sygnałem zmodulowanym.
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
kanał do prowadzenia w przestrzeni fali elektromagnetycznej wzdłuż określonej drogi;
urządzenie, w którym są wytwarzane drgania elektr., emitowane przez antenę (po zmodulowaniu sygnałem przenoszącym informację) w otaczającą ją przestrzeń, w postaci fal radiowych.
telekom. rodzaj odbiornika radiokomunikacyjnego powszechnego użytku, przeznaczonego do odbioru i przetwarzania emitowanych przez stacje nadawcze fal radiowych wielkiej częst. przenoszących sygnały foniczne.
dział techniki dotyczący wytwarzania, przekształcania, przesyłania i wykorzystywania drgań wielkiej częst.;
radiotelegrafia
[łac.-gr.],
rodzaj telegrafii, w której do przesyłania sygnałów telegraficznych wykorzystuje się fale radiowe (gł. krótkie, niekiedy średnie);
aerodynamiczny profil, profil lotniczy,
kształt przekroju poprzecznego skrzydeł, łopat śmigła i płatów usterzenia samolotu, łopat wirnika śmigłowca, turbin i in. maszyn przepływowych, skrzydeł śruby napędowej.
aerodynamika
[gr. aḗr ‘powietrze’, dýnamis ‘siła’],
dział mechaniki płynów zajmujący się przepływami gazów (gł. powietrza) i oddziaływaniami sił między gazem a obiektem poruszającym się względem niego.
zespół metod i środków służących do wytwarzania, przesyłania i przetwarzania sygnałów analogowych.
astronautyka
[gr. ástron ‘gwiazda’, nautikḗ ‘żegluga’],
kosmonautyka,
zespół wielu dyscyplin naukowych i technicznych zajmujących się przygotowaniem i realizacją lotów poza atmosferę Ziemi (loty kosmiczne), których głównym celem jest poznanie przestrzeni kosmicznej i znajdujących się w niej obiektów, przeprowadzenie specjalistycznych badań i eksperymentów naukowo-technicznych oraz zastosowanie techniki kosmicznej do celów użytkowych.
termin określający zespół zjawisk związanych z przekraczaniem przez statek powietrzny prędkości równej prędkości a rozchodzenia się dźwięku w atmosferze;
Hahn Stefan, ur. 20 II 1921, Poznań,
elektronik;
magnetyczny zapis, rejestracja magnetyczna,
proces utrwalania informacji w postaci śladu magnetycznego (ścieżki) na nośniku magnetycznym w celu jej przechowywania i późniejszego, wielokrotnego odczytywania w dowolnej chwili;
modulacja amplitudy, ang. Amplitude Modulation (AM),
modulacja harmoniczna, w której pod wpływem sygnału modulującego zmienia się amplituda fali nośnej.
modulacja częstotliwości, ang. Frequence Modulation (FM),
telekom. modulacja harmoniczna, w której pod wpływem sygnału modulującego zmienia się częst. fali nośnej.
modulacja fazy, ang. Phase Modulation (PM),
telekom. modulacja harmoniczna, w której pod wpływem sygnału modulującego zmienia się faza fali nośnej.
modulacja, w której fala nośna stanowi przebieg sinusoidalny;

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia