fakt

Encyklopedia PWN

fakt
[łac.],
to, co jest lub było; to, co rzeczywiste (aktualne) w odróżnieniu od tego, co tylko możliwe lub fikcyjne.
ogólnopol. dziennik informacyjno-sensacyjny, wyd. od 2003 w Warszawie, przez firmę Axel Springer;
fakt, z którym norma prawna wiąże określone skutki prawne i który powoduje powstanie, zmianę lub wygaśnięcie konkretnego stosunku prawnego;
metodol. konkretny stan rzeczy lub zdarzenie zinterpretowane teoretycznie, w odróżnieniu od „faktu surowego”;
socjol. w terminologii É. Durkheima wszelki sposób działania, ustalony lub nie, zdolny do wywierania na jednostkę przymusu, np. prawo, religia, moda.
program informacyjny TVN, nadawany od 1997;
ogólnopol. tygodnik informacyjny, wyd. 1997–98 w Warszawie;
nurt literatury współcz. o charakterze dokumentalnym, → literatura faktu.
czasopismo społ.-kult., wyd. 1958–90 w Bydgoszczy, od 1973 pod nazwą „Fakty”.
termin określający różnorodne odmiany piśmiennictwa dokumentarnego, mówiącego o zdarzeniach autentycznych, dziejących się w czasie historycznym, w realnej przestrzeni geograficznej i społecznej.
ros. tygodnik wysokonakładowy, wyd. od 1978; w Moskwie
naukozn., metodol. obiektywny rezultat poznania nauk., uzyskany w wyniku badań;
pogląd mówiący, że stan każdego izolowanego układu fiz. w chwilach późniejszych jest jednoznacznie określony przez tzw. dane początkowe, tj. stan układu w chwili początkowej;
Hume
[hju:m]
David Wymowa, ur. 26 IV 1711, Edynburg, zm. 25 VIII 1776, tamże,
brytyjski filozof, historyk i ekonomista, przedstawiciel brytyjskiego oświecenia.
metodol. zdania (twierdzenia) ogólne, odnoszące się do większej liczby faktów z przeszłości, zawierające wyznaczniki czasowo-przestrzenne, bądź imiona własne czy terminy, które nie dają się zdefiniować bez imion własnych;
nauka badająca przemiany środowiska geogr., które dokonały się w przeszłości pod wpływem działalności ludzkiej oraz czynników przyrodniczych;
Gumplowicz Ludwik, ur. 9 III 1838, Kraków, zm. 19 VIII 1909, Graz,
polski socjolog i prawnik.
historiografia
[gr. historía ‘badanie’, ‘informacja’, ‘opowiadanie’, gráphō ‘piszę’],
pisarstwo historyczne, nagromadzone teksty dotyczące przeszłości, nauka historyczna.
psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
a priori
[łac., ‘z góry’, ‘uprzedzając fakty’],
filoz. wcześniejszy, przed faktem, przed poznaniem faktu.

Słownik języka polskiego PWN

fakt «to, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistości»
• fakcik
fakt naukowy «stwierdzenie konkretnego stanu rzeczy lub zdarzenia w określonym czasie i przestrzeni»
fakt prasowy, medialny «informacja rozpowszechniana w prasie lub mediach elektronicznych, niezgodna z prawdą, ale mająca wpływ na opinię publiczną»
fakt prawny «zdarzenie lub zachowanie, z którym norma prawna wiąże określone skutki prawne»
literatura faktu «utwory o charakterze dokumentalnym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia