etyce

Encyklopedia PWN

Jan Paweł II, Karol Józef Wojtyła, święty, ur. 18 V 1920, Wadowice, zm. 2 IV 2005, Rzym,
papież, teolog i filozof.
Jankowski Henryk, ur. 31 VII 1929, Nieśwież, zm. 21 XI 2004, Warszawa,
filozof;
Juros Helmut, ur. 4 VIII 1933, Krasiejów (niem. Schönhorst) k. Opola,
etyk, politolog, salwatorianin;
kanon
[łac. canon ‘prawidło’, ‘przepis’ < gr. kanṓn ‘pręt (mierniczy)’, ‘miara’, ‘reguła’, ‘prawidło’, ‘wzorzec’],
filoz. ogólnie przyjęta norma, obowiązujący wzór, tradycyjny wzorzec, np.: w etyce, estetyce, logice, teorii poznania;
Keller Józef, ur. 1911, Pabianice, zm. 2002,
etyk, religioznawca;
kodeksualizm
[niem. Kodex < łac. codex ‘księga’, ‘spis’],
stanowisko w etyce postulujące tworzenie systemów etycznych opartych na kodeksach;
konwencjonalizm
[łac. conventionalis ‘oparty na umowie’],
kierunek filozoficzny powstały w metodologii przyrodoznawstwa na przełomie XIX i XX w.,
Kotarbiński Tadeusz, ur. 31 III 1886, Warszawa, zm. 3 X 1981, tamże,
polski filozof i logik, twórca reizmu i prakseologii.
kryterium
[łac. criterium < gr. kritḗrion ‘sprawdzian’, ‘probierz’],
metodol.:
termin wieloznaczny dotyczący porozumiewania się językiem zgodnie z obowiązującą w danym społeczeństwie i zwyczajowo utrwaloną normą językową, czyli zespołem jednostek językowych oraz reguł określających sposób ich realizacji w tekstach mówionych i pisanych.
Lévinas
[lewinạ]
Emmanuel, ur. 12 I 1906, Kowno, zm. 25 XII 1995, Paryż,
filozof fr., pochodzenia żydowsko-litew.;
Lévy-Bruhl
[lewị brül]
Lucien, ur. 10 IV 1857, Paryż, zm. 13 III 1939, tamże,
fr. filozof, socjolog i etnolog;
Locke
[lok]
John Wymowa, ur. 29 VIII 1632, Wrington k. Bristolu, zm. 28 X 1704, Oates (hrab. Essex),
filozof angielski, główny przedstawiciel nowożytnego empiryzmu genetycznego.
literatura tworzona w języku marathi w zachodnich Indiach (obszar dzisiejszego stanu Maharasztra).
Mickiewicz Adam Bernard, ur. 24 XII 1798, Nowogródek lub Zaosie k. Nowogródka, zm. 26 XI 1855, Stambuł,
poeta, już przez współczesnych uznawany za największego poetę polskiego romantyzmu.
Mill
[mıl]
James, ur. 6 IV 1773, Northwater Bridge (Szkocja), zm. 23 VI 1836, Londyn,
ojciec Johna Stuarta, angielski ekonomista, historyk i filozof;
Mill
[mıl]
John Stuart Wymowa, ur. 10 V 1806, Londyn, zm. 8 V 1873, Awinion,
angielski filozof, logik i ekonomista.
w etyce — skłonność do tworzenia systemów normatywnych, które stawiają człowiekowi skromne wymagania moralne, najczęściej nie wymagające wysiłku.
moralistyka
[łac.]:
jeden z rodzajów wartości przypisywanych — na podstawie przyjętych w danej etyce norm moralnych — człowiekowi, motywom lub intencjom jego czynów albo samym czynom i ich skutkom.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

etyka
1. «ogół zasad i norm postępowania przyjętych w danej epoce i w danym środowisku»
2. «nauka o moralności»

• etyczny • etycznie • etyczność • etyk
etyka biblijna «zawarty w Biblii zespół norm moralnych i ich uzasadnień, będący podstawą etyki chrześcijańskiej»
etyka lekarska «zespół norm moralnych dotyczących obowiązków i powinności lekarza w jego postępowaniu z chorymi»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia