energia

Encyklopedia PWN

energia
[gr. enérgeia ‘działanie’],
podstawowa wielkość fizyczna charakteryzująca w sposób ilościowy układ materialny, określająca ruch jego składników oraz ich wzajemne oddziaływanie;
sowiecka dwustopniowa rakieta nośna wielokrotnego użytku;
energia potencjalna nagromadzona w ciele sprężystym przy odkształcaniu wywołanym obciążeniem.
energia układu ładunków elektr.;
energia związana z ruchem układu mech. jako całości lub poszczególnych jego części względem siebie
energia jądrowa, energia atomowa,
część energii wiązania jąder atomowych wyzwalająca się w procesach rozszczepienia ciężkich jąder oraz łączenia się (syntezy) jąder lekkich (reakcja jądrowa)
fiz. część energii mech. układu fiz. (np. ciała sztywnego) zależna od prędkości jego punktów;
minimalna ilość energii, którą muszą mieć cząstki (cząsteczki, atomy, jony), aby mogła zajść między nimi reakcja chemiczna;
energia potrzebna do oderwania najsłabiej związanego elektronu od obojętnego atomu lub cząsteczki;
część energii mech. układu fiz. zależna od wzajemnego rozmieszczenia części układu (np. energia sprężysta) i od ich położenia w zewn. polu sił
energia wytwarzana przez Słońce;
energia, którą trzeba dostarczyć układowi fiz. (np. cząsteczce, jądru atomowemu), aby rozdzielić go na poszczególne składniki;
energia oddziaływania wynikająca z ciągłej wymiany jakiejś cząstki pomiędzy dwoma układami (np. elektronu między atomami);
energia potrzebna do przeniesienia elektronu ze stanu podstawowego do stanu o wyższej energii (stanu wzbudzonego).
energia kinetyczna, którą ma układ fiz. w najniższym stanie energetycznym;
hipotetyczny ośrodek wypełniający cały Wszechświat, o niezwykłych właściwościach, takich jak ujemne ciśnienie.
najmniejsza wartość energii kinet. bombardującej cząstki, która jeszcze może wywołać reakcję jądrową.
energia swobodna, funkcja Helmholtza,
jeden z potencjałów termodynamicznych, odpowiadający wyborowi temperatury T, objętości V, liczby cząstek N i współrzędnych uogólnionych {xi} jako zmiennych niezależnych: F = F(T, V, N, xi);

Słownik języka polskiego PWN

energia
1. «skłonność i zdolność do intensywnego działania jako cecha człowieka»
2. «wyrażona w jednostkach pracy skalarna wielkość fizyczna»
3. «w filozofii greckiej: forma, w przeciwieństwie do materii jako potencji»
4. pot. «prąd elektryczny»
energia aktywacji «najmniejsza wartość sumy energii, którą muszą mieć cząsteczki, atomy lub jony, by w wyniku ich zderzenia mogła zajść reakcja chemiczna»
energia chemiczna «energia wiązania związku chemicznego uwarunkowana wzajemnym oddziaływaniem atomów w cząsteczce»
energia cieplna «energia powstała w wyniku chaotycznego ruchu cząsteczek lub atomów tworzących dany układ fizyczny»
energia elektryczna «energia układu ładunków elektrycznych»
energia jądrowa, atomowa, termojądrowa «wewnętrzna energia jądra atomowego»
energia kinetyczna «energia ciała związana ze zmianami jego położenia»
energia mechaniczna «energia związana z ruchem ciał»
energia potencjalna «energia ciała zależna od jego położenia względem innych ciał»
energia promienista «energia przenoszona przez zmienne pola elektromagnetycznego»
dawkownik energii «przyrząd odmierzający ilość energii elektrycznej potrzebnej w danym procesie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia