energia jonizacji

Encyklopedia PWN

zamiana energii wiązki światła na inne rodzaje energii w wyniku oddziaływania z ośrodkiem;
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
elektron
[gr. ḗlektron ‘bursztyn’],
cząstka elementarna o masie me = 0,510 998 902(21) MeV/c2 (9,109 381 88(72) · 10–31 kg) i ładunku elektrycznym e = −1,602 176 462(63) · 10–19 C, występująca w 2 stanach ładunkowych: jako ujemny — negaton, i dodatni — pozyton;
jonizacja atomów (cząsteczek) pod wpływem promieniowania elektromagnetycznego o energii fotonów co najmniej równej energii jonizacji tych atomów (cząsteczek).
astr. najczęściej występujący typ gwiazdy;
gazowy detektor cząstek (promieniowania jonizującego);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia