energia elektryczna

Encyklopedia PWN

energia układu ładunków elektr.;
przyrząd do pomiaru energii elektr. w obwodzie prądu elektrycznego;
stowarzyszenie, którego celem jest propagowanie wiedzy o możliwościach rozwoju i zasadach funkcjonowania przemysłu elektroenerg. (problemy wytwarzania prądu elektr., przesyłu, dystrybucji i obrotu energią elektr. na świecie);
energia
[gr. enérgeia ‘działanie’],
podstawowa wielkość fizyczna charakteryzująca w sposób ilościowy układ materialny, określająca ruch jego składników oraz ich wzajemne oddziaływanie;
urządzenie elektryczne złożone z części zdolnych do wykonywania względem siebie ruchu obrotowego (maszyna elektryczna wirująca) lub postępowego (maszyna elektryczna liniowa; silnik liniowy) i przeznaczone do przetwarzania energii mechanicznej w elektryczną (prądnica elektryczna), energii elektrycznej w mechaniczną (silnik elektryczny) lub energii elektrycznej w energię elektryczną o innych wartościach napięcia, częstotliwości, liczbie faz itp. (przetwornica elektryczna);
elektryczna instalacja, instalacja elektroenergetyczna,
zespół przewodów, łączników i innych elementów elektr. (np. izolujących) oraz mech. (np. mocujących), połączonych ze sobą w jedną całość;
minimalna ilość energii, którą muszą mieć cząstki (cząsteczki, atomy, jony), aby mogła zajść między nimi reakcja chemiczna;
prądnica elektryczna, generator elektryczny,
rodzaj maszyny elektrycznej przetwarzającej energię mechaniczną ruchu obrotowego w energię elektryczną za pośrednictwem pola magnetycznego;
energia elektryczna przypadająca na jednostkę czasu;
broń obezwładniająca w postaci pałek, pistoletów lub innych urządzeń (np. podobnych do latarki)
zool. narządy niektórych ryb spodoustych i kościstych, wytwarzające różnicę potencjałów i prąd elektr. o natężeniu wyższym niż prądy czynnościowe powstające w tkance nerwowej i mięśniowej;
fiz. jedno z podstawowych praw fizyki: całkowita energia dowolnego izolowanego (tj. nie oddziałującego z otoczeniem) układu fizycznego ma wartość stałą;
układ połączonych ze sobą elementów, umożliwiających przepływ prądu elektrycznego;
rodzaj wzmacniacza, w którym zarówno sygnał wejściowy (wzmacniany), jak i sygnał wyjściowy (wzmocniony) są przebiegami elektrycznymi.
układ 2 przewodników (zwanych elektrodami lub okładkami kondensatora) rozdzielonych cienką warstwą dielektryka, mający zdolność gromadzenia ładunku elektrycznego;
układ elektr. o dowolnej wewn. konfiguracji połączeń elementów i wyróżnionych 2 zaciskach (końcówkach).
układ elektr. o 4 zaciskach i dowolnej wewn. konfiguracji połączeń elementów (np. mostkowej, drabinkowej) odznaczający się tym, że energia może być do niego doprowadzona lub od niego odprowadzona jedynie przez pary określonych końcówek (wejścia i wyjścia).
urządzenie wytwarzające drgania elektr. (zmienne przebiegi elektr.; przebieg wielkości fizycznej) w wyniku przetwarzania energii elektr. dostarczanej ze źródła zasilania prądu stałego.
samochód elektryczny, samochód o napędzie elektrycznym,
pojazd drogowy, w którym energia elektryczna jest przekształcana za pomocą maszyny elektrycznej na energię mechaniczną wykorzystywaną do napędu;
maszyna elektryczna przetwarzająca energię elektr. w energię mech. ruchu obrotowego (s.e. wirujący) lub, rzadziej, postępowego (silnik liniowy);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia