energetyczny

Encyklopedia PWN

całokształt urządzeń i środków współpracujących ze sobą podczas pozyskiwania, przetwarzania, przesyłania, rozdzielania i (częściowo — na potrzeby własne) użytkowania energii, służących zaspokajaniu zapotrzebowania na różne postacie i nośniki energii;
energetyczny zakład, przedsiębiorstwo energetyczne,
zakład przem. przetwarzający jeden rodzaj energii w inny, dogodny do bezpośredniego wyzyskania lub do przesłania; elektrownia, siłownia, elektrociepłownia, ciepłownia.
techn. zestawienie ujmujące po stronie przychodu sumę energii doprowadzonej do badanego układu (kotła parowego, całej elektrowni, sieci elektroenerg. kraju albo procesu technol. — np. otrzymywania kwasu siarkowego) i energii uzyskanej w toku przebiegu procesu (np. ciepła tworzenia kryształów), a po stronie rozchodu — sumę energii użytecznej i straconej.
fiz. wartość energii całkowitej, jaką może przyjmować dany układ kwantowy (np. atom, cząsteczka) lub układ klasyczny;
organizacja działająca 1926–39, której zadaniem było badanie zasobów energ. Polski i prace nad udoskonaleniem ich wyzyskania;
zestawienie ilości energii dopływającej do atmosfery ziemskiej i energii z niej uchodzącej.
zespół urządzeń energ. elektrowni służących do przetwarzania energii;
ilość energii elektr. możliwej do uzyskania w ciągu roku z danego źródła energii; najczęściej dotyczy energii wód;
ekol. bilanse energetyczne zjawisk ekologicznych;
ekon. interdyscyplinarny kierunek naukowy wykorzystujący teoretyczne narzędzia ekonomii i termodynamiki do badania procesów gospodarczych;
zdolność zwierząt do utrzymania równowagi między energią pobraną w pokarmach a energią wydatkowaną z organizmu.
jeden z mierników wartości odżywczej produktów spoż., odpowiadający ilości energii wyrażonej w kilodżulach (kJ), dawniej w kilokaloriach (kcal), jaką wnosi pokarm po jego strawieniu i przemianie w organizmie;
stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i przewidywanego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań dotyczących ochrony środowiska.
Światowa Rada Energetyczna, ang. World Energy Council (WEC), dawniej Światowa Konferencja Energetyczna,
międzynarodowa organizacja, założona 1924 jako Światowa Konferencja Energetyczna;
fiz. istnienie różnych stanów kwantowych o tej samej energii; → poziom energetyczny.
deklaracja gosp.-polit. tworząca podstawy prawne do podejmowania inwestycji energ. przy ograniczonym ryzyku polit., prawnym i finansowym, podpisana 1991 w Hadze przez 46 państw, w tym Polskę oraz władze UE;
Międzynarodowa Agencja Energetyczna, ang. International Energy Agency (IEA),
wyspecjalizowana agencja międzynar., zał. 1974, z siedzibą w Paryżu;
w pasmowej teorii ciała stałego zbiór blisko siebie leżących poziomów energ., dozwolonych dla elektronów w sieci krystalicznej.
przerwa energetyczna, pasmo wzbronione,
fiz. w pasmowej teorii ciała stałego przedział wartości energii niedozwolonych dla elektronów w sieci krystalicznej.
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;

Słownik języka polskiego PWN

energetyka
1. «nauka techniczna o przetwarzaniu, przesyłaniu i wykorzystywaniu różnych rodzajów energii»
2. «dział gospodarki obejmujący praktyczne wykorzystywanie energii»

• energetyczny • energetyk
blok energetyczny «zespół urządzeń elektrowni cieplnej służących do przetwarzania energii»
kanał energetyczny «kanał doprowadzający lub odprowadzający wodę do elektrowni wodnych lub cieplnych»
system energetyczny «całokształt urządzeń współpracujących ze sobą podczas pozyskiwania, przetwarzania, przesyłania i użytkowania energii»
surowce energetyczne «węgiel, torf, ropa naftowa i gaz ziemny wykorzystywane do produkcji energii»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia