embrion

Encyklopedia PWN

embrion
[gr.],
biol. → zarodek.
embriotransfer
[gr. émbryon ‘zarodek’, łac. transfero ‘przenoszę’],
zootechn. metoda hodowlana w zootechnice polegająca na przenoszeniu rozwijających się embrionów samicy (dawczyni) do organizmu kilku samic (biorczyń);
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
biogenetyczne prawo, prawo rekapitulacji,
prawo, wg którego w rozwoju osobniczym organizmów powtarzane są gł. etapy ich historii rodowej („ontogeneza powtarza filogenezę”).
klonowanie człowieka dzieli się na reprodukcyjne i terapeutyczne.
tenrek, kretojeż bezogonowy, Tenrec ecaudatus,
ssak z rzędu owadożernych, z rodziny tenrekowatych
Wieschaus
[uı̣szhaus]
Eric Francis, ur. 8 VI 1947, South Bend (stan Indiana),
amer. biolog i genetyk, pochodzenia szwajcarskiego;
zarodek, embrion,
zool. powstały w wyniku zapłodnienia lub partenogenezy organizm zwierzęcy na pierwszym etapie cyklu rozwojowego;

Słownik języka polskiego PWN

embrion «organizm ludzki lub zwierzęcy rozwijający się z zapłodnionego jaja»
• embrionalny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia