elektronowe

Encyklopedia PWN

przybliżenie pi-elektronowe, przybliżenie π-elektronowe,
uproszczenie stosowane w teorii struktury elektronowej płaskich cząsteczek związków org. zawierających układy sprzężonych wiązań podwójnych, polegające na bezpośrednim uwzględnieniu w obliczeniach jedynie elektronów zajmujących orbitale typu π, tzn. orbitale antysymetryczne względem odbicia w płaszczyźnie cząsteczki.
wielkość określająca zdolność atomu lub cząsteczki do przyłączania elektronu z utworzeniem jonu ujemnego;
spawanie elektr. w próżni polegające na stapianiu obszaru styku wiązką elektronów wysyłanych przez żarzącą się elektrodę i przyspieszanych pod wpływem wysokiego napięcia.
teoria wiążąca właściwości fiz. metali z ich strukturą elektronową; wyjaśnia m.in. dobre przewodnictwo elektr. i cieplne metali oraz ich charakterystyczny połysk.
przyrząd, którego działanie opiera się na wykorzystaniu zjawisk związanych z ruchem elektronów w próżni i rozrzedzonych gazach oraz w ciałach stałych (zwłaszcza półprzewodnikach);
elektrony atomu, które w stanie podstawowym (poziom energetyczny) i przy założeniu występowania tylko centralnego pola jądra atomu wykazują taką samą energię oznaczoną główną liczbą kwantową (atom).
dziedzina elektroniki zajmująca się działaniem przyrządów elektronowych, w których wykorzystuje się wiązki elektronów poruszających się w polach elektr. i magnetycznych.
odpowiednio ukształtowany obszar pola magnet. (s.e. magnetyczna) lub pola elektr. (s.e. elektrostatyczna) skupiający przechodzącą przezeń wiązkę obdarzonych ładunkiem cząstek (elektronów, jonów); działa w podobny sposób jak soczewka szklana, skupiająca wiązkę promieni świetlnych.
wyrzutnia elektronowa, działo elektronowe,
układ elektronoopt., w którym elektrony emitowane z katody są formowane przez odpowiednio ukształtowane pole elektr. w wiązkę elektronową i przyspieszane w kierunku anody (optyka elektronowa);
przyrząd do badania struktury ciał, w którym powiększony obraz badanej próbki otrzymuje się przy użyciu oddziałującego z nią strumienia elektronów, uformowanego przez soczewki elektromagnetyczne;
mikroskop elektronowy skaningowy, ang. Scanning Elektron Microscope (SEM),
rodzaj mikroskopu elektronowego, w którym wiązka elektronów, skupiona na powierzchni badanej próbki w plamkę o bardzo małej średnicy (do 0,1 nm), omiata wybrany prostokątny obszar powierzchni ruchem skanującym, linia po linii.
mikroskop elektronowy transmisyjny, ang. Transmission Electron Microscope (TEM),
przyrząd do badania (obrazowania) struktury ciał, gł. ciał stałych, w którym wykorzystuje się strumień elektronów o dużej energii skupiany przez soczewki elektromagnetyczne;
jedna z metod badania struktury materiałów zajmująca się zagadnieniami powstawania obrazów badanych obiektów w mikroskopach elektronowych, interpretacją tych obrazów dla uzyskania informacji o strukturze, konstrukcją mikroskopów elektronowych, a także przygotowaniem preparatów do badań;
wzajemna zależność ruchu elektronów w układach wieloelektronowych (atomach, cząsteczkach, metalach);
przyrząd elektronowy w postaci próżnioszczelnego naczynia (bańki), z umieszczonymi w nim elektrodami, pomiędzy którymi może zachodzić wyładowanie elektryczne, przejawiające się przepływem strumienia swobodnych ładunków, zazwyczaj elektronów, niekiedy również jonów;
fiz. model stosowany w niektórych metodach opisu właściwości elektronowych ciał stałych, głównie metali;
rozkład gęstości prawdopodobieństwa położenia elektronów w atomie w funkcji odległości od jądra;
zogniskowana wiązka elektronowa.
rezonans paramagnetyczny elektronowy, ang. Electron Paramagnetic Resonance (EPR),
fiz. rezonansowe pochłanianie promieniowania elektromagnetycznego o częst. mikrofalowej przez substancje zawierające cząstki paramagnet., tzn. mające stały moment magnet. (cząsteczki, rodniki, atomy, jony), umieszczone w stałym polu magnet.;

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

elektron
1. «trwała cząstka elementarna występująca jako składnik atomu lub w stanie wolnym»
2. «stop złota i srebra używany w starożytności do bicia monet, wyrobu ozdób i naczyń»
3. «gatunek złota o jasnej barwie»
4. «stop magnezu z aluminium i cynkiem, lekki, o dużej wytrzymałości»

• elektronowy
chmura elektronowa «w kwantowym opisie: obszar, w którym występuje duże prawdopodobieństwo znalezienia elektronu»
elektronowa powłoka atomu «zbiór elektronów atomowych o tej samej głównej liczbie kwantowej»
gaz elektronowy «zbiór swobodnych elektronów walencyjnych poruszających się między dodatnimi jonami»
lampa elektronowa «przyrząd elektronowy, w którym przewodzenie odbywa się w próżni lub w środowisku gazowym wewnątrz próżnioszczelnego naczynia»
mikroskop elektronowy «mikroskop, w którym wykorzystuje się wiązkę elektronów i soczewki elektronowe, powiększający do 250 tysięcy razy»
mikrosonda elektronowa «urządzenie elektronowe do wykonywania mikroanalizy ciał stałych»
mózg elektronowy «dawna nazwa komputera»
optyka elektronowa «dział elektroniki zajmujący się budową przyrządów, w których wykorzystuje się wpływ pól magnetycznych i elektrycznych na tor elektronu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia