elektronową

Encyklopedia PWN

teoria wiążąca właściwości fiz. metali z ich strukturą elektronową; wyjaśnia m.in. dobre przewodnictwo elektr. i cieplne metali oraz ich charakterystyczny połysk.
przyrząd, którego działanie opiera się na wykorzystaniu zjawisk związanych z ruchem elektronów w próżni i rozrzedzonych gazach oraz w ciałach stałych (zwłaszcza półprzewodnikach);
elektrony atomu, które w stanie podstawowym (poziom energetyczny) i przy założeniu występowania tylko centralnego pola jądra atomu wykazują taką samą energię oznaczoną główną liczbą kwantową (atom).
dziedzina elektroniki zajmująca się działaniem przyrządów elektronowych, w których wykorzystuje się wiązki elektronów poruszających się w polach elektr. i magnetycznych.
odpowiednio ukształtowany obszar pola magnet. (s.e. magnetyczna) lub pola elektr. (s.e. elektrostatyczna) skupiający przechodzącą przezeń wiązkę obdarzonych ładunkiem cząstek (elektronów, jonów); działa w podobny sposób jak soczewka szklana, skupiająca wiązkę promieni świetlnych.
wyrzutnia elektronowa, działo elektronowe,
układ elektronoopt., w którym elektrony emitowane z katody są formowane przez odpowiednio ukształtowane pole elektr. w wiązkę elektronową i przyspieszane w kierunku anody (optyka elektronowa);
przyrząd do badania struktury ciał, w którym powiększony obraz badanej próbki otrzymuje się przy użyciu oddziałującego z nią strumienia elektronów, uformowanego przez soczewki elektromagnetyczne;
mikroskop elektronowy skaningowy, ang. Scanning Elektron Microscope (SEM),
rodzaj mikroskopu elektronowego, w którym wiązka elektronów, skupiona na powierzchni badanej próbki w plamkę o bardzo małej średnicy (do 0,1 nm), omiata wybrany prostokątny obszar powierzchni ruchem skanującym, linia po linii.
przyrząd elektronowy w postaci próżnioszczelnego naczynia (bańki), z umieszczonymi w nim elektrodami, pomiędzy którymi może zachodzić wyładowanie elektryczne, przejawiające się przepływem strumienia swobodnych ładunków, zazwyczaj elektronów, niekiedy również jonów;
mikroskop elektronowy transmisyjny, ang. Transmission Electron Microscope (TEM),
przyrząd do badania (obrazowania) struktury ciał, gł. ciał stałych, w którym wykorzystuje się strumień elektronów o dużej energii skupiany przez soczewki elektromagnetyczne;
jedna z metod badania struktury materiałów zajmująca się zagadnieniami powstawania obrazów badanych obiektów w mikroskopach elektronowych, interpretacją tych obrazów dla uzyskania informacji o strukturze, konstrukcją mikroskopów elektronowych, a także przygotowaniem preparatów do badań;
wzajemna zależność ruchu elektronów w układach wieloelektronowych (atomach, cząsteczkach, metalach);
wielkość określająca zdolność atomu lub cząsteczki do przyłączania elektronu z utworzeniem jonu ujemnego;
przybliżenie pi-elektronowe, przybliżenie π-elektronowe,
uproszczenie stosowane w teorii struktury elektronowej płaskich cząsteczek związków org. zawierających układy sprzężonych wiązań podwójnych, polegające na bezpośrednim uwzględnieniu w obliczeniach jedynie elektronów zajmujących orbitale typu π, tzn. orbitale antysymetryczne względem odbicia w płaszczyźnie cząsteczki.
fiz. model stosowany w niektórych metodach opisu właściwości elektronowych ciał stałych, głównie metali;
rozkład gęstości prawdopodobieństwa położenia elektronów w atomie w funkcji odległości od jądra;
zogniskowana wiązka elektronowa.
rezonans paramagnetyczny elektronowy, ang. Electron Paramagnetic Resonance (EPR),
fiz. rezonansowe pochłanianie promieniowania elektromagnetycznego o częst. mikrofalowej przez substancje zawierające cząstki paramagnet., tzn. mające stały moment magnet. (cząsteczki, rodniki, atomy, jony), umieszczone w stałym polu magnet.;
dział elektroniki dotyczący zagadnień technol. związanych z wytwarzaniem elementów i przyrządów elektronowych.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

elektron
1. «trwała cząstka elementarna występująca jako składnik atomu lub w stanie wolnym»
2. «stop złota i srebra używany w starożytności do bicia monet, wyrobu ozdób i naczyń»
3. «gatunek złota o jasnej barwie»
4. «stop magnezu z aluminium i cynkiem, lekki, o dużej wytrzymałości»

• elektronowy
chmura elektronowa «w kwantowym opisie: obszar, w którym występuje duże prawdopodobieństwo znalezienia elektronu»
elektronowa powłoka atomu «zbiór elektronów atomowych o tej samej głównej liczbie kwantowej»
gaz elektronowy «zbiór swobodnych elektronów walencyjnych poruszających się między dodatnimi jonami»
lampa elektronowa «przyrząd elektronowy, w którym przewodzenie odbywa się w próżni lub w środowisku gazowym wewnątrz próżnioszczelnego naczynia»
mikroskop elektronowy «mikroskop, w którym wykorzystuje się wiązkę elektronów i soczewki elektronowe, powiększający do 250 tysięcy razy»
mikrosonda elektronowa «urządzenie elektronowe do wykonywania mikroanalizy ciał stałych»
mózg elektronowy «dawna nazwa komputera»
optyka elektronowa «dział elektroniki zajmujący się budową przyrządów, w których wykorzystuje się wpływ pól magnetycznych i elektrycznych na tor elektronu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia