eksploatację podziemną

Encyklopedia PWN

Kochmański Tadeusz, ur. 17 IX 1904, Kraków, zm. 2 XI 1986, tamże,
inżynier górnik, wynalazca;
wieloczynnościowa maszyna górnicza,
geol. strefa obniżonego zwierciadła wód podziemnych występująca m.in. wokół studni oraz ujęć wody w kopalni, powstała wskutek pompowania wody;
systemowe badanie (obserwacje i pomiary), analiza i ocena stanu środowiska w celu rejestracji zachodzących w nim zmian, często obejmuje także prognozowanie zmian zachodzących w środowisku.
Moskwa, Moskwạ,
stolica Rosji, w centrum jej części eur., nad rz. Moskwa.
Natrun, An-, Wādī an-Naṭrūn,
dolina w obniżeniu tektonicznym na zachód od Delty Nilu, w pobliżu drogi Kair–Aleksandria
Nevada
[nıwạ̈də] Wymowa,
stan w zachodniej części USA;
racjonalne gospodarowanie zasobami gleb i ochrona ich wartości produkcyjnych oraz innych niezbędnych do zachowania równowagi przyr., w szczególności zapobieganie i przeciwdziałanie zmianom, a w razie uszkodzenia lub zniszczenia — przywracanie właściwego stanu.
usuwanie wody gromadzącej się w kopalni
zespół przepisów prawnych określających uprawnienia Skarbu Państwa, podmiotów gosp. oraz innych osób do eksploatacji złóż kopalin (tzn. węgla, gazu ziemnego, ropy, rudy żelaza i metali nieżelaznych, soli, siarki i in.),
osiedle miejskie na Białorusi, na południowym brzegu Zbiornika Soligorskiego (przy zaporze na Słuczy), na południe od Soligorska.
tąpanie, tąpnięcie,
górn. wstrząsy podziemne, którym towarzyszą zjawiska akustyczne (huk, trzaski) i fala uderzeniowa, zachodzące wskutek naruszenia pierwotnego stanu równowagi górotworu, co prowadzi do gwałtownego wyładowania energii sprężystej nagromadzonej w górotworze;
gwałtowne zaburzenie stanu równowagi we wnętrzu Ziemi, prowadzące do wyzwolenia się energii w postaci ciepła, fal sejsmicznych, ruchu skał i ich trwałych deformacji (np. spękania, szczeliny).
miasto w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w Kotlinie Kolskiej, nad Wartą.
w. gminna w woj. wielkopol., w pow. wągrowieckim, na północno-zachodnim skraju Pojezierza Gnieźnieńskiego;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
m. powiatowe w woj. małopol., w aglomeracji krak., na Pogórzu Wielickim i Podgórzu Bocheńskim.
rodzaj wód podziemnych, wody naporowe o tak wysokim ciśnieniu hydrostatycznym, że ich zwierciadło piezometryczne (zwierciadło wód podziemnych) występuje powyżej powierzchni terenu, co sprawia, że po nawierceniu warstwy wodonośnej zawierającej wody artezyjskie następuje samoczynny ich wypływ z otworu wiertniczego lub studni;
naturalne nagromadzenie kopaliny w skorupie ziemskiej lub na jej powierzchni, w takiej formie i ilości, które umożliwiają jej gospodarce wykorzystanie obecnie lub w przyszłości.

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia