ekologii

Encyklopedia PWN

ekologia
[gr. oíkos ‘mieszkanie’, ‘gospodarstwo’, ‘środowisko’, lógos ‘słowo’, ‘umysł’, ‘rozprawa’, ‘wiedza’],
nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody na różnych poziomach organizacji, ekonomika przyrody;
powstała w latach 70. XX w. zool. dyscyplina behawioralna z pogranicza ekologii i etologii zwierząt, która bada funkcjonalne aspekty zachowania, tzn. sposoby zachowania się, które zwierzęta wykorzystują w swych związkach ze środowiskiem nieożywionym i pozaspoł. ożywionym (biocenotycznym).
dziedzina interdyscyplinarna, z pogranicza ekologii i antropologii, badająca człowieka jako gatunek biologiczny w jego związkach ze środowiskiem oraz zależności wewnątrzgatunkowe i międzypopulacyjne.
badanie wpływu środowiska geograficznego na sposób życia zbiorowości ludzkich, procesów ich adaptacji do środowiska geograficznego oraz usytuowania w przestrzeni;
młoda dyscyplina nauk., usytuowana pomiędzy geografią a biologią;
ekologia populacyjna, populacjologia, demekologia,
nauka biologiczna o strukturze, liczebności i funkcjonowaniu populacji;
botanika
[gr. botanikós ‘zielarski’ < botánē ‘roślina’],
nauka o roślinach, ich budowie, rozwoju, klasyfikacji, funkcjach życiowych i zależności od warunków środowiska;
Remmert Hermann, ur. 29 III 1931, Hanower, zm. 16 VI 1994,
ekolog niemiecki;
autekologia
[gr.],
fizjologia reakcji,
dział ekologii pośredni między nią a fizjologią, badający reakcje pojedynczych organizmów na działanie abiotycznych, rzadziej biotycznych czynników środowiska;
Łomnicki Adam, ur. 28 VI 1935, Warszawa,
ekolog;
Richling Andrzej Zdzisław, ur. 29 I 1937, Warszawa,
geograf fiz. i ekolog krajobrazu;
Weiner January, ur. 6 IX 1947, Kraków,
biolog, ekolog;
Szymkiewicz Dezydery, ur. 1 VI 1885, Wilkia (Kowieńszczyzna), zm. 15 V 1948, Kraków,
botanik, leśnik;
Trojan Przemysław, ur. 22 VIII 1929, Pruszków-Żbików, zm. 18 XI 2015, Nowe Grochale k. Zakroczymia,
zoolog i ekolog;
międzynar. kwartalnik nauk., wyd. od 1958 w Białowieży przez Zakład Badania Ssaków PAN;
geoekologia
[gr. gḗ ‘ziemia’, oíkos ‘dom’, ‘środowisko’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
synonim ekologii krajobrazu;
Grodzińska Krystyna, ur. 27 V 1934, Lwów,
botanik, ekolog;
Liebiga prawo minimum, prawo minimum, prawo Liebiga,
biol. prawo sformułowane i opublikowane przez J. Liebiga na przestrzeni lat 1840-55, stosowane w ekologii i rolnictwie;
Malicki Leszek, ur. 30 V 1933, Lublin, zm. 23 VI 2003, tamże,
specjalista ogólnej uprawy roli i roślin, ekolog;
Medwecka-Kornaś Anna, ur. 28 VIII 1923, Kraków,
geobotanik,

Słownik języka polskiego PWN

ekologia
1. «dziedzina biologii badająca organizmy w ich środowiskach»
2. «działania propagujące ochronę środowiska»

• ekolog
ekologia człowieka «dyscyplina naukowa badająca korzystny i szkodliwy wpływ środowiska na człowieka»
ekologia społeczna «dyscyplina naukowa badająca związki między przestrzennym układem danych zjawisk społecznych a ich charakterem»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia