dziedziczną

Encyklopedia PWN

genet. termin biologiczny oznaczający różnice istniejące między osobnikami w obrębie jednego gatunku organizmów; odnosi się zwykle do osobników tej samej płci, będących w tym samym stadium rozwojowym. Można też mówić o zmienności w szerokim sensie tego słowa, czyli o różnicach między gatunkami lub większymi jednostkami taksonomicznymi albo o różnicach pomiędzy osobnikami różnej płci lub w różnych stadiach rozwojowych.
warstwa społeczna, ukształtowana w Europie u schyłku średniowiecza, która w społeczeństwie stanowym tworzyła grupę uprzywilejowaną pod względem prawnym, politycznym i ekonomicznym, a następnie była głównym oparciem władzy państwowej w większości systemów absolutystycznych.
dobór naturalny, selekcja naturalna, dobór stabilizujący,
mechanizm ewolucji zaproponowany przez Ch. Darwina i A.R. Wallace’a (1858) w celu wyjaśnienia sposobów powstawania przystosowań (adaptacja) i specjacji, czyli powstawania nowych gatunków.
odtwarzanie w procesach rozrodu i rozwoju osobniczego u organizmów potomnych cech przypominających organizmy rodzicielskie;
genetyka
[gr. genétēs < génesis ‘narodzenie’, ‘pochodzenie’],
nauka zajmująca się badaniem dziedziczności i zmienności organizmów;
Izba Lordów, House of Lords,
izba wyższa bryt. parlamentu;
kolonizacja
[łac. colonia ‘osiedle’],
zakładanie nowych osad przez przybyszów z bliższych lub dalszych stron, związane z zagospodarowaniem na stałe ziem uprzednio użytkowanych ekstensywnie (zbieractwo, łowiectwo, chów zwierząt, rolnicza gospodarka żarowa) lub nieeksploatowanych;
urzędy dworskie, państw.-centralne i lokalne, ziemskie, miejskie i wiejskie w Polsce i W. Księstwie Litew. do 1795.
władca cesarstwa, tytuł monarszy wywodzący się od jednego z członów imienia Gajusza Juliusza Cezara (Cezar);
med., psychol. człowiek w pierwszym okresie postnatalnego rozwoju osobniczego (ontogeneza), od chwili urodzenia do zakończenia procesu wzrastania;
feudalizm
[łac.],
termin wprowadzony w XVII w. i upowszechniony w XVIII w., stosowany wówczas na określenie: a) praw lennych; b) ustroju prawno-społecznego opartego na podzielonej własności ziemi i poddaństwie chłopów; c) systemu prawno-politycznego, którego istotą było rozdrobnienie władzy publicznej i dominacja wielkich właścicieli ziemskich.
nauka o ulepszaniu dziedzicznych cech roślin uprawnych (zwana też genetyką stosowaną) oraz działalność praktyczna zmierzająca do wytworzenia plenniejszych i lepszych jakościowo odmian;
arystokracja
[gr. áristos ‘najlepszy’, kratós ‘władza’],
elitarna warstwa społeczna, zajmująca najwyższą pozycję w społeczeństwie, do której przynależność wynika ze szlachetnego urodzenia i jest dziedziczna (arystokracja rodowa);
Bolesław III Krzywousty, z dynastii Piastów, ur. 20 VIII raczej 1085 niż 1086, zm. 28 X 1138,
książę polski od 1102, syn Władysława I Hermana i księżnej czeskiej Judyty.
dział genetyki badający związek między mikroskopowym obrazem materiału genetycznego komórki (chromosomy) a dziedziczeniem;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

dziedziczny
1. «o właściwościach fizycznych lub psychicznych: przekazywany potomstwu przez rodziców lub przodków»
2. «o dobrach materialnych: otrzymywany w spadku, przekazywany z pokolenia na pokolenie»
3. «o urzędzie, tytule itp.: posiadany na podstawie sukcesji po przodkach z prawem przekazywania potomstwu; też o ludziach: mający taki urząd, tytuł»

• dziedzicznie • dziedziczność
obciążenie dziedziczne «dziedziczna wada lub skłonność do zapadania na jakieś choroby»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia