dynamiczne

Encyklopedia PWN

platforma mor. związana z dnem zbiornika wodnego tylko w czasie pracy;
pneuma
[gr., ‘tchnienie’, ‘duch’],
łac. spiritus, animus,
termin starożytnej filozofii greckiej oznaczający jestestwa niecielesne, zasadę ożywiającą ciało lub ciała (organizującą i poruszającą materię), także, zwłaszcza w okresie wcześniejszym — oddech, ruch powietrza;
podobieństwo układów (lub zjawisk) fiz. polegające na tym, że w odpowiadających sobie chwilach czasu i punktach przestrzeni wartości wielkości fiz. charakteryzujących układ są proporcjonalne do wartości tych wielkości w innym układzie;
zespół powiązanych ze sobą mechanizmów i elementów pojazdu lądowego lub statku powietrznego umożliwiający jego poruszanie się po ziemi (drodze, torze) i przejmowanie sił dynamicznych występujących podczas ruchu.
pole fizyczne, pole sił,
forma materii pośrednicząca we wzajemnym oddziaływaniu jej form korpuskularnych (np. ciał niebieskich, cząsteczek, atomów, cząstek elementarnych).
politologia
[gr.],
nauki polityczne,
nauka o polityce, jedna z nauk humanistycznych, której przedmiotem badań jest całokształt stosunków politycznych, wszystkie dziedziny i formy działalności politycznej społeczeństwa, uwarunkowania procesów politycznych;
radiofonia publiczna.
termin upowszechniony na gruncie amerykańskiej wiedzy o literaturze w późnych latach 70., stosowany retrospektywnie na oznaczenie zróżnicowanego wewnętrznie zespołu zjawisk (koncepcji teoretycznych, praktyk analitycznych, stanowisk i tendencji oraz sposobów ich opisu) we współczesnej myśli humanistycznej, które pojawiły się w końcu lat 60. we Francji i w Stanach Zjednoczonych.
Poussin
[pusę̣]
Nicolas Wymowa, ur. VI 1594, Villers k. Les Andelys, zm. 19 XI 1665, Rzym,
francuski malarz i rysownik, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli klasycyzmu w malarstwie XVII w..
mech. rodzaj rurki spiętrzeniowej;
grupa malarzy amsterdamskich działających w 1. poł. XVII w.;
Preti Mattia, zw. Il Cavaliere Calabrese, ur. 24 II 1613, Taverna, zm. 3 I 1699, Valletta (Malta),
malarz włoski;

Słownik języka polskiego PWN

dynamiczny
1. «ruchliwy, prężny, żywiołowy»
2. «powstający, poruszany lub występujący wskutek działania sił»
3. «związany z natężeniem siły dźwięków»

• dynamicznie • dynamiczność
akcent dynamiczny, przyciskowy, ekspiracyjny, ekspiratoryjny, ekspiratoryczny «wyróżnienie sylaby lub zdania przez nasilenie głosu»
dynamiczna teoria ciepła «teoria tłumacząca objawy ciepła ruchem najdrobniejszych ciał – cząsteczek materii»
geologia dynamiczna «dział geologii podstawowej badający procesy geologiczne zachodzące w skorupie ziemskiej i na jej powierzchni»
stereotyp dynamiczny «występowanie odruchów warunkowych w określonej, wyuczonej i utrwalonej kolejności, nawet gdy nieoczekiwanie zmienia się zwykła kolejność bodźców»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia