dynamiczne

Encyklopedia PWN

Kiciński Andrzej, ur. 8 VII 1938, Warszawa, zm. 12 IX 2008, tamże,
architekt;
dział chemii fiz. zajmujący się opisem zmian stężeń reagentów w czasie, spowodowanych przebiegiem reakcji chemicznych;
metodol., naukozn.:
klawesyn
[fr. < łac.],
cembalo, klawicymbał,
instrument muz. z grupy chordofonów szarpanych klawiszowych (chordofony), kształtem zbliżony do fortepianu;
liczba podobieństwa dynamicznego charakteryzująca warunki przepływu gazów rozrzedzonych.
komedia
[gr. kōmōidía < kṓmos ‘pochód związany z obrzędami dionizyjskimi’, aoide ‘pieśń’],
jeden z 2 głównych, obok tragedii, gatunków dramatu, obejmujący utwory, których podstawową właściwością jest komizm;
kompozycja
[łac. compositio ‘złożenie’, ‘układ’],
szt. plast. dzieło sztuki plastycznej, a także sposób powiązania elementów formalnych dzieła tak, by tworzyły całość zgodną z intencją twórcy;
kompozyt
[łac. compositus ‘złożony’],
materiał utworzony z co najmniej 2 komponentów (faz) o różnych właściwościach w taki sposób, że ma właściwości lepsze i/lub właściwości nowe (dodatkowe) w stosunku do komponentów wziętych osobno lub wynikających z prostego sumowania ich właściwości;
kosmetyki
[gr.],
środki do oczyszczania, pielęgnowania i upiększania skóry, włosów, paznokci i oczu, także do maskowania defektów urody.
największa chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia religijnego określane jako katolicyzm, utożsamiająca się w swojej wierze i nazwie z Kościołem powszechnym (gr. katholikos ‘powszechny’) oraz uznająca w sferze doktryny i organizacji kościelnej autorytet papieża, biskupa Rzymu.
Kotarba Adam, ur. 15 V 1938, Zakopane,
geograf geomorfolog;
Książkiewicz Marian, ur. 22 I 1906, Kraków, zm. 16 II 1981, Kraków,
geolog;
kult
[łac. cultus ‘pielęgnacja’, ‘troska’ < colere ‘odwracać ziemię pługiem’],
religiozn.:
kultura masowa, kultura popularna, przemysł kulturalny,
dominujący typ kultury nowoczesnej odpowiadający modelowi społeczeństwa masowego, w którym korzysta się powszechnie ze środków masowego przekazu.
kwazicząstki, quasi-cząstki,
fiz. nośniki wielkości dynamicznych, m.in. energii, pędu, elementarnych wzbudzeń substancji (np. kryształu, cieczy) w pobliżu stanu podstawowego;
białoruska lud. pieśń i taniec zespołowy w takcie parzystym;
Léger
[leżẹ]
Fernand Wymowa, ur. 4 II 1881, Argentan, zm. 17 VIII 1955, Gif-sur-Yvette,
francuski malarz i grafik.
specjalista medycyny rodzinnej, wywodzącej się z medycyny ogólnej, uprawianej od stuleci przez lekarzy eur. i amerykańskich ;
Leroy
[löru]
Eugène, ur. 8 VIII 1910, Tourcoing, zm. 10 V 2000, Wasquehal,
malarz francuski;
Lewin Kurt Wymowa, ur. 9 IX 1890, Mogilno (Wielkopolska), zm. 12 II 1947, Newtonville (stan Massauchetts, USA),
psycholog niemiecki; twórca kierunku zwanego psychologią topologiczną lub psychologią pola;

Słownik języka polskiego PWN

dynamiczny
1. «ruchliwy, prężny, żywiołowy»
2. «powstający, poruszany lub występujący wskutek działania sił»
3. «związany z natężeniem siły dźwięków»

• dynamicznie • dynamiczność
akcent dynamiczny, przyciskowy, ekspiracyjny, ekspiratoryjny, ekspiratoryczny «wyróżnienie sylaby lub zdania przez nasilenie głosu»
dynamiczna teoria ciepła «teoria tłumacząca objawy ciepła ruchem najdrobniejszych ciał – cząsteczek materii»
geologia dynamiczna «dział geologii podstawowej badający procesy geologiczne zachodzące w skorupie ziemskiej i na jej powierzchni»
stereotyp dynamiczny «występowanie odruchów warunkowych w określonej, wyuczonej i utrwalonej kolejności, nawet gdy nieoczekiwanie zmienia się zwykła kolejność bodźców»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia