drugi dźwięk

Encyklopedia PWN

dzieło film., w którym obrazom (warstwie wizualnej) towarzyszy dźwięk (warstwa akustyczna) odtwarzany synchronicznie z nimi, z nośnika stanowiącego przeważnie integralną część kopii filmowej.
film
[ang.]:
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
DVD, ang. Digital Versatile Disc
[‘uniwersalny dysk cyfrowy’],
system zapisu (i odczytu) za pomocą wiązki promieniowania lasera sygnałów cyfrowych na nośniku, tzw. dysku lub płycie DVD;
dynamika
[gr. dynamikós ‘mający siłę’, ‘silny’],
muz.:
echo-
[gr. ēchṓ ‘dźwięk’, ‘odgłos’, ‘echo’],
pierwszy człon wyrazów złożonych:
magnetofon
[gr.],
urządzenie do zapisywania (rejestracji) na taśmie magnet. (magnetyczny zapis) i odczytywania z niej sygnału fonicznego (dźwięku przetworzonego na sygnał elektr.);
magnetowid
[gr.-łac.],
wideomagnetofon, pot. wideo,
urządzenie do zapisywania (rejestracji) na taśmie magnetycznej (magnetyczny zapis) i odczytywania z niej sygnału wizyjnego (obrazu przetworzonego na sygnał elektryczny) i towarzyszącego mu sygnału fonicznego (dźwięku przetworzonego na sygnał elektryczny);
membranofony
[łac.-gr.],
grupa instrumentów muz., w których źródłem dźwięku jest drgająca membrana, np. skóra lub błona napięta na rezonatorze (tzn. na części instrumentu współbrzmiącej ze źródłem dźwięku i wzmacniającej jego brzmienie);
mikser
[ang.],
telekom. wielowejściowe urządzenie elektroniczne służące do składania (miksowania, mieszania) sygnałów elektr., pochodzących z różnych źródeł, w jeden wypadkowy sygnał elektr., przy zapewnieniu możliwości niezależnej regulacji parametrów poszczególnych sygnałów;
urządzenie elektroniczne przeznaczone do odbioru sygnałów telewizyjnych (emitowanych przez telewizyjne stacje nadawcze za pomocą anten nadawczych lub przesyłanych przewodowo w telewizyjnych sieciach przewodowych; telewizja) oraz do przetwarzania ich na obraz, odtwarzany na ekranie kineskopu lub ekranie LCD czy PDP, i na towarzyszący mu dźwięk, odtwarzany za pomocą głośnika (zespołu głośników) bądź słuchawek.
ortografia
[gr. orhtós ‘prawidłowy’, ‘poprawny’, gráphō ‘piszę’],
ustalony system pisania, zaakceptowany i przestrzegany przez ogół użytkowników danego języka;
radiofonia
[łac.-gr.],
dział radiokomunikacji zajmujący się zorganizowanym rozpowszechnianiem audycji dźwiękowych, przeznaczonych dla słuchaczy mających odbiorniki radiofoniczne.
zbiór danych obejmujący sposoby wytwarzania i przesyłania sygnałów telewizyjnych, a także parametry tych sygnałów;
Tupolew Andriej N., ur. 10 XI 1888, Pustomasowo k. Tweru, zm. 23 XII 1972, Moskwa,
rosyjski konstruktor samolotów bombowych i pasażerskich, aerodynamik, generał.
coda
[wł.],
koda,
muz. końcowy fragment utworu lub jego części, zwykle nawiązujący do materiału tematycznego dzieła;
elektronika
[gr.],
dziedzina nauki i techniki, zajmująca się wykorzystaniem zjawisk związanych z ruchem elektronów swobodnych w próżni, gazach i ciałach stałych (głównie półprzewodnikach);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia