drabant

Encyklopedia PWN

taniec znany w Polsce z opisów literackich od połowy XVII w., z zapisów nutowych od początku XIX w. (jako ludowy marsz weselny lub taniec kończący wesele).
drabanci, trabanci,
w XV i XVI w. ochrona wyższych oficerów;
trabanci
[niem.],
drabanci,
w średniowieczu uzbrojeni w halabardy żołnierze straży przybocznej monarchy;

Słownik języka polskiego PWN

drabant
1. zob. trabant w zn. 1.
2. «taniec staropolski z przyśpiewkami, tańczony na zakończenie wesela»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia