dozorca

Encyklopedia PWN

terenowi urzędnicy państw. ustanowieni podczas powstania kościuszkowskiego przez Uniwersał połaniecki 7 V 1794;
administracja
[łac.],
zawiadywanie, zarządzanie, także zespół zarządzający (kierujący) czymś.
Cerber, Kérberos,
mit. gr. wielogłowy pies strzegący wejścia do świata zmarłych, Hadesu;
kapo
[niem. < wł.],
więzień pełniący funkcję dozorcy innych więźniów w niemieckim obozie koncentracyjnym.
kastracja
[łac.],
u człowieka operacja usunięcia jąder lub jajników,
Kipa Emil, ur. 17 III 1886, Lwów, zm. 5 I 1958, Warszawa,
historyk, dyplomata;
Kowalski Wacław, ur. 2 V 1916, Grzack (Rosja), zm. 27 X 1990, Brwinów,
aktor;
Larencja, Acca Larentia,
mit. rzym. matka larów(?), pierwotnie bóstwo rzym. (jej święto, Larentalia, 23 XII), później uchodziła za żonę Faustulusa i mamkę Romulusa i Remusa;
Pinter
[pı̣ntər]
Harold Wymowa, ur. 10 X 1930, Londyn, zm. 24 XII 2008, tamże,
ang. dramatopisarz, reżyser teatr. i scenarzysta filmowy;
Steinbeck
[stạınbek]
John Wymowa, ur. 27 II 1902, Salinas (stan Kalifornia), zm. 20 XII 1968, Nowy Jork,
jeden z najwybitniejszych amerykańskich twórców powieści protestu społecznego.
Ulanowski Tadeusz, ur. 17 VII 1873, Lubartów, zm. 1942,
pisarz i publicysta;
zarządzenia w sprawie chłopskiej, wydane w czasie powstania kościuszkowskiego 1794 przez T. Kościuszkę;
Woszczerowicz Jacek, ur. 11 XI 1904, Siedlce, zm. 19 X 1970, Warszawa,
mąż Haliny Kossobudzkiej, aktor, reżyser.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

dozorca
1. «osoba utrzymująca porządek w budynku mieszkalnym»
2. «osoba pilnująca kogoś lub czegoś»

• dozorcostwo
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia