desantowy

Encyklopedia PWN

okręt desantowy, desantowiec,
okręt wojenny przeznaczony do przewożenia i wysadzania na ląd żołnierzy i pojazdów, w tym bojowych, a także ich ewakuacji;
statek przystosowany do przewozu i wysadzania wojska i sprzętu bezpośrednio na brzeg.
Jacobs Hans, ur. 30 IV 1907, Hamburg, zm. 24 X 1994,
niemiecki konstruktor szybowców.
całokształt spraw związanych z wojskiem i sposobem prowadzenia wojny.
kuter
[niem. < ang.]:
Piasecki Frank, ur. 24 X 1919, Filadelfia, zm. 11 II 2008, tamże,
amerykański konstruktor śmigłowców, pochodzenia polskiego.
część polskich sił zbrojnych przeznaczona do obrony granic morskich państwa.
pomocniczy okręt (rzadziej bojowy), także statek handlowy w służbie wojskowej lub rządowej;
Algier, Al-Jazā’ir, fr. Alger Wymowa,
stolica Algierii, nad Zat. Algierską (M. Śródziemne);
Brygada Spadochronowa, właśc. I Samodzielna Brygada Spadochronowa,
jednostka Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie; formowana od 12 X 1941 w Szkocji z kadr IV brygady kadrowej strzelców (żołnierze 4. dywizji piechoty, ewakuowanej z Francji), 1942 otrzymała uzupełnienie ze Środkowego Wschodu;
czołg o lżejszych od czołgów bojowych konstrukcji i uzbrojeniu;
dywizja
[fr. division < łac. divisio ‘dzielenie’, ‘podział’],
związek taktyczny składający się z dowództwa, kilku pułków lub brygad (5–15 tys. żołnierzy);
Focke
[fọkə]
Henrich Wymowa, ur. 8 X 1890, Brema, zm. 25 II 1979, tamże,
niemiecki konstruktor samolotów i śmigłowców.
fregata
[wł.]:
Garland
[gạ:rlənd],
okręt, niszczyciel;
polski niszczyciel eskortowy,

Słownik języka polskiego PWN

desant «operacja wojskowa polegająca na przerzuceniu wojsk drogą powietrzną lub morską na terytorium nieprzyjaciela; też: oddziały wojskowe biorące w niej udział»
• desantowy • desantować
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia