derywacjami

Encyklopedia PWN

derywacja
[łac. derivatio ‘odłączanie’],
językozn. tworzenie wyrazów pochodnych od innych, podstawowych wyrazów;
derywacja
[łac. derivatio ‘odłączanie’, ‘skierowanie w bok’],
zboczenie, znoszenie,
wojsk. w balistyce odchylenie toru wirującego pocisku od płaszczyzny pionowej, w prawo lub lewo, zależnie od skrętu (prawego lub lewego) gwintu lufy.
Pareto Vilfredo Federico Damaso, ur. 15 VII 1848, Paryż, zm. 19 VIII 1923, Lozanna,
włoski socjolog i ekonomista.
Cezjusz Bassus, Caesius Bassus, data ur. nieznana, zm. 24 VIII 79 r.,
poeta rzym.; przyjaciel Persjusza, wydawca jego satyr; autor liryków;
mat. dla rozmaitości różniczkowej M — wiązka wektorowa π: TMM, gdzie włóknem jest przestrzeń styczna TpM do rozmaitości M w punkcie pM, tj. przestrzeń wektorowa składająca się ze stycznych do rozmaitości w zadanym punkcie.

Słownik języka polskiego PWN

derywacja
1. «tworzenie wyrazów pochodnych od wyrazu podstawowego»
2. «w gramatyce generatywnej: rozwijanie zdania»
3. «znoszenie samolotu lub innego obiektu latającego z wyznaczonej trasy pod wpływem wiatru»
4. «boczne odchylenie toru pocisku»

• derywacyjny • derywować
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia