dżdżu

Encyklopedia PWN

rodzaj opadu atmosferycznego w postaci kropel wody o średnicy ponad 0,5 mm;
astr. zjawisko okresowego nasilenia widocznych na niebie śladów świetlnych („spadających gwiazd”) związane z rozżarzaniem się większej liczby meteoroidów dostających się do atmosfery ziemskiej.
bot. roślina krzewiasta, → forsycja, także → złotokap.
hydrol. zjawisko hydrologiczne polegające na podniesieniu stanu wody w rzece lub jeziorze, powstałe w wyniku zwiększonego zasilania lub podpiętrzenia zwierciadła wody, utrudniającego swobodny odpływ;
Adad, Adadu, Addu, Haddu, Hadad,
babilońsko-asyryjski bóg zjawisk atmosferycznych, władający deszczem, gromami, błyskawicami i opiekujący się roślinnością;
zmartwychwstanka, róża jerychońska,
zbiorowa nazwa 3 gat. pustynnych, o szczególnych przystosowaniach do przetrwania okresu suszy 2 drobnych, jednorocznych roślin zielnych i 1 byliny z gromady widłakowych;
Z uwagi na wielorakie zróżnicowanie ludności imperium azteckiego, o jej wspólnej religii można mówić jedynie w dużym uproszczeniu. Jednak wpływ dziedzictwa mezoamer., jak również pokrewieństwo kulturowe między grupami etnicznymi należącymi do rodziny ludów Nahua, unifikowały rozmaitość mitów, wierzeń, rytuałów, instytucji rel. i form kultu. Wynikające stąd podobieństwa pozwalają traktować umownie religię aztecką jako pewną całość, będącą hist. mutacją wcześniejszych wierzeń i kultów.
cygańska muzyka, muzyka Romów,
muzyka Cyganów, ludu, który z Płw. Indyjskiego przez Bliski Wschód dotarł na Bałkany, a następnie do zachodniej Europy. M.c. zachowała elementy dawnych tradycji, przejawiające się np. w silnie chromatyzowanych skalach i w niektórych zabiegach magicznych (wywoływanie deszczu, uzdrawianie chorych, wróżby).
muzyka Indian obu Ameryk.
opady atmosferyczne, głównie w postaci deszczu, o kwaśnym odczynie (pH poniżej 5,1, głównie ok. 4,1–4,6), powstające w wyniku pochłaniania przez kropelki wody gazowych zanieczyszczeń powietrza tworzących z nią kwasy (tzw. bezwodników kwasowych), głównie ditlenku siarki SO2 (szacuje się, że w Europie jest on w 60% sprawcą kwaśnych opadów), tlenków azotu NOx, ditlenku węgla CO2 (jego naturalna obecność w powietrzu powoduje zakwaszenie wody deszczowej do pH ok. 5,6), chlorowodoru HCl i siarkowodoru H2S.
Ngai, Engai,
Istota Najwyższa u Masajów (Kenia, Tanzania), ludów Gikuju i Kamba (Kenia);
Pariacaca
[pariakạka],
bóg deszczów, burzy i urodzaju w religii Inków;
zjawisko opt. w atmosferze ziemskiej, powstające wskutek załamania, rozszczepienia i całkowitego wewn. odbicia promieni świetlnych (gł. Słońca, czasem Księżyca) przez krople wody (deszczu, mgły i in.);
rodzaj opadu atmosferycznego;
Abu Zabi, Abū Ẓabī, Abu Dhabi,
emirat w Zjedn. Emiratach Arabskich, na Płw. Arabskim i wyspach: Abu al-Abjad, Sir Bani Jas, Abu Zabi, Das i in. na południu Zat. Perskiej;
Aleksander III Wielki, zw. Macedońskim, gr. Aléxandros, ur. VII 356 p.n.e., Pella, zm. 10 VI 323 p.n.e., Babilon,
król Macedonii od 336 p.n.e.

Słownik języka polskiego PWN

deszcz
1. «opad atmosferyczny w postaci kropel wody spadających z chmury»
2. przen. «bardzo duża ilość czegoś»

• deszczowy • deszczowo • deszczyk
kwaśne deszcze «deszcze powstałe z wyemitowanych do atmosfery zanieczyszczeń przemysłowych, zawierające rozcieńczony kwas siarkowy i azotowy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia