dławić

Encyklopedia PWN

zmniejszenie ciśnienia występujące podczas przepływu płynu przez zawór, przepustnicę lub inne przewężenie przewodu (kanału);
dławisz, Celastrus,
rodzaj roślin okrytozalążkowych z rodziny dławiszowatych (Celastraceae);
zawór do zmniejszania ciśnienia płynu (dławienia) przez miejscowe zmniejszenie przekroju jego przepływu.
urządzenie do obniżania (lub utrzymania na stałym poziomie) temperatury materii zawartej w przestrzeni wyodrębnionej z otoczenia obudową izolacyjną;
fiz. przemiana fazowa pierwszego rodzaju (przemiana fazowa) polegająca na przechodzeniu substancji ze stanu gazowego w ciekły (zwana często kondensacją);
Błażej,
‘człowiek z rzymskiego rodu Blasia’, lub od łac. blaesus ‘sepleniący’, lub gr. blasios ‘krzywonogi, chory na artretyzm’,
Blasius, żył prawdopodobnie na przeł. III i IV w.,
biskup Sebasty (Armenia, ob. Sivas w Turcji), męczennik.
dławica piersiowa, dusznica bolesna, angina pectoris,
zespół chorobowy, przewlekła niewydolność naczyń wieńcowych serca (wieńcowa choroba);
dławiszowate, Celastraceae,
rodzina z klasy dwuliściennych, z ponad 860 gat. drzew, krzewów i zdrewniałych pnączy występujących gł. na obszarach międzyzwrotnikowych, mniej licznie na obszarach podzwrotnikowych i rzadziej w strefach klimatu umiarkowanego;
kriogenika
[gr. krýos ‘mróz’, génos ‘pochodzenie’],
technika wytwarzania i utrzymywania bardzo niskich temperatur;
Napoleon I, Napoleon Bonaparte (Buonaparte) Wymowa, ur. 15 VIII 1769, Ajaccio (Korsyka), zm. 5 V 1821, Longwood (Wyspa Św. Heleny),
francuski wódz i mąż stanu, cesarz Francuzów oraz król Włoch.
pneumatyka
[łac.],
dziedzina nauki i techniki zajmująca się prawami rządzącymi ruchem i stanem ustalonym ściśliwego płynu (gazu, pary, a najczęściej powietrza) oraz elementami i układami działającymi dzięki jego ciśnieniu i rozprężliwości;
ruch społ.-polit. w Nikaragui, zorganizowany przez Sandinowski Front Wyzwolenia Nar. (FSLN);
Skoropadski Iwan, ur. 1646, Humań, zm. 14 VII 1722,
hetman Ukrainy Lewobrzeżnej od 1708 (po przejściu J. Mazepy na stronę Szwedów);
urządzenie, samodzielne lub stanowiące podzespół innego urządzenia, służące do: regulowania strumienia przepływu czynnika (np. cieczy, gazu) w rurociągu, kierowania strumienia do różnych przewodów lub obszarów, utrzymywania jednostronnego kierunku przepływu, utrzymywania określonej wartości ciśnienia i/lub zabezpieczania przed nadmiernym wzrostem ciśnienia albo prędkości czynnika.
zawór redukcyjny, stabilizator ciśnienia,
samoczynny zawór dławiący;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

dławić
1. «powodować zatamowanie oddechu, krztuszenie się»
2. «powodować ucisk w gardle»
3. «dusić kogoś»
4. «tłumić lub likwidować coś»
5. «prześladować, gnębić»
6. «regulować przepływ gazu lub cieczy przez zastosowanie urządzeń zmieniających w danym miejscu prześwit przewodu»
dławić się «krztusić się»
dławisz «pnącze o małych, pomarańczowych owocach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia