dętka

Encyklopedia PWN

techn. cienkościenny gumowy torus do utrzymywania sprężonego powietrza wewnątrz opony;
elastyczna, zewn. obręcz koła jezdnego pojazdu, pochłaniająca znaczną część drgań i wstrząsów podczas jazdy i umożliwiająca płynne toczenie się koła po nierównościach drogi;
materiał uzyskiwany z polimerów zwanych elastomerami, tj. mających zdolność do dużych, odwracalnych odkształceń, sięgających zwykle kilkuset, a nawet 1000%;
kauczuk
[fr. < indiań. cahuchu ‘łzy drzewa’],
naturalne lub syntetyczne tworzywo odznaczające się dużą elastycznością (elastomery).
kauczuk syntetyczny będący kopolimerem izobutenu z niewielką ilością izoprenu;
Michelin
[miszlę̣],
fr. przemysłowcy i wynalazcy, bracia: Édouard Wymowa, ur. 1859, zm. 1940 i André Wymowa, ur. 1853, zm. 1931;
Michelin
[miszlę̣] Wymowa,
właśc. Compagnie Générale Des Establissments Michelin, Wymowa
francuska spółka akcyjna,
motocykl
[łac.-gr.],
pojazd mech. napędzany silnikiem spalinowym (tłokowym lub Wankla), jednośladowy (2 koła jezdne umieszczone jedno za drugim), przeznaczony do przewozu 1 lub 2 osób;
wentyl
[niem. < łac.],
techn. mały zawór zwrotny umożliwiający wtłaczanie powietrza, a uniemożliwiający jego uchodzenie;

Słownik języka polskiego PWN

dętka
1. «gumowy pierścień wypełniony powietrzem, umieszczony wewnątrz opony»
2. «gumowy balon napełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz piłki skórzanej»
3. pot. «o człowieku zmęczonym»
4. pot. «o człowieku mało zorientowanym w jakiejś dziedzinie»

• dętkowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia